Μια βράβευση που… αγνοεί το διεθνές δίκαιο
11.11.2010OFF THE RECORD
Ορισμένες φορές η πραγματικότητα ξεπερνά και την πιο καλπάζουσα φαντασία. Πληροφορούμαστε ότι η Βασίλισσα Ελισάβετ απένειμε στον Τούρκο Πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ το Βραβείο Chatham House 2010. Πρόκειται για βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο στον statesman (homme d’ état γαλλιστί), δηλαδή, στην ηγετική εκείνη προσωπικότητα της πολιτικής σκηνής που κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους κρίθηκε ότι είχε την πιο σημαντική συνεισφορά στη βελτίωση των διεθνών σχέσεων. Μάλιστα, στην Επιτροπή Αξιολόγησης προεδρεύουν σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της Βρετανίας: ο πρώην Πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ, ο πρώην ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος Λόρδος Άσνταουν και ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ και πρώην Υπουργός Άμυνας Λόρδος Ρόμπερτσον.
Η Επιτροπή στην κρίση της αγνόησε τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή τμήματος της Κύπρου, προϊόν εισβολής στρατευμάτων, που έχει καταδικαστεί επανειλημμένως από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών του οποίου η Βρετανία είναι μόνιμο μέλος. Η Επιτροπή παρέβλεψε ότι η ίδια η Βρετανία δεν αναγνωρίζει κρατική οντότητα στα κατεχόμενα με βάση το διεθνές δίκαιο. Για να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι η Κύπρος είναι ισότιμος εταίρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Και βέβαια υπάρχει η περίοδος 1955-1959…
Όσον αφορά στις διμερείς σχέσεις της Τουρκίας με την Ελλάδα, που αποτελούν σημαντικό τμήμα των διεθνών σχέσεων της γείτονος χώρας, η Επιτροπή αγνόησε το casus belli (αιτία πολέμου) που επικρέμεται εις βάρος της Ελλάδας σε περίπτωση που ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της με βάση την ισχύουσα Διεθνή Συνθήκη για το Δίκαιο της θάλασσας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 μίλια. Για να μην μιλήσουμε για παραβιάσεις εναέριου χώρου, έρευνες ωκεανογραφικών σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, ευφάνταστες γκρίζες ζώνες που ανακαλύφθηκαν στο Τουρκικό Επιτελείο Στρατού και πολλά άλλα.
Μπορούμε, επίσης, να αναφερθούμε στην κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και στα δικαιώματα των μειονοτήτων που άπτονται ευθέως των διεθνών σχέσεων και του διεθνούς δικαίου.
Δεν αγνοούμε ότι η σημερινή τουρκική κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται να έχει διάθεση βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και κληρονόμησε μία δύσκολα διαχειρίσιμη για τη χώρα του κατάσταση στο Κυπριακό. Απαιτούνται σοβαρές υποχωρήσεις από την τουρκική πλευρά.
Αλλά θα μπορούσε η Επιτροπή να επιλέξει κάποια άλλη υποψηφιότητα. Υποψηφιότητα που να αποδεικνύει έμπρακτα, και όχι μόνο με διακηρύξεις καλών προθέσεων, την προσήλωσή της στη βελτίωση των διεθνών σχέσεων. Με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, στη διεθνή νομιμότητα και στη διεθνή ηθική.










