Άλλη μια ιστορία με τον Κίρο Γκλιγκόροφ

gligorof

Για τον χρόνο ήθελα να γράψω σ΄αυτό το αποχαιρετιστήριο-για το 2017- κομμάτι. Για τον χρόνο-τερμίτη που ροκανίζει την φτωχή μας Ύπαρξη, αλλά και για την σωτήρια οδό διαφυγής όλων ημών, που ζούμε με όρους αιωνιότητος  παρ΄ ότι γνωρίζουμε το πεπερασμένο της παρουσίας μας στη γή.

Όμως με κέντρισε το κείμενο του Ξανθάκη για το Μακεδονικό. Αυτή η ιστορία που παραθέτει ο Κίρο Γκλιγκόροφ στο βιβλίο του είναι πέρα για πέρα αληθινή. Λέει, δηλαδή, ότι κάποιοι των ελληνικών Υπηρεσιών του πρότειναν να μην επιμείνει στο Όνομα Μακεδονία, με αντίτιμο ένα εκατομμύριο δολλάρια στον λογαριασμό του.

Ναι, οι άθλιοι. Ναι, οι ανόητοι. Νόμισαν ότι όλα πουλιούνται κι όλα αγοράζονται. Ότι όλοι είναι σαν τα μούτρα τους… Εν πάση περιπτώσει, η γελοία αυτή απόπειρα εξαγοράς του ηγέτη ενός φτωχού κράτους, αφενός δείχνει την δική μας αμηχανία και αφετέρου δεν σημαίνει ότι έχουν δίκιο οι γείτονες.

Ας μην ξαναπούμε τα ίδια  για τον θρασύτατο εθνικισμό της FYROM που καπηλεύεται προκλητικά την Ιστορία. Ούτε τι σημαίνει για την χώρα μας, αν πάρουν οι γείτονες το Ονομα Μακεδονία ως στοιχείο-και πρώτη ύλη –για την ταυτότητά τους. Οσοι δεν καταλαβαίνουν, θα  διαπιστώσουν πολύ σύντομα τις επιπτώσεις για την χώρα μας.

 Αδιαφορούν ή εξυπνακίζουν ορισμένοι ελαφροί, αλλά με την πάροδο του χρόνου όχι μόνο θα εγερθεί θέμα «μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα» και όχι μόνο θα χτυπάνε καμπάνες αλυτρωτισμού στο μακρινό μέλλον, αλλά σε λίγο, πολύ σύντομα-αν πάρουν οριστικά το Ονομα- ούτε τον Μακεδονικό Χαλβά δεν θα μπορούμε να θεωρούμε δικό μας. Πώς θα συμβεί αυτό- κι όχι μόνο με τον χαλβά; Ε, ας το σκεφτούν λίγο οι ελαφρόμυαλοι…

Τέλος πάντων,  με αφορμή το κείμενο του φίλου μου του Ξανθάκη, θέλω να υπενθυμίσω την ειλικρινή ομολογία του Γκλιγκόροφ (Είμαστε Σλάβοι-Δεν έχουμε καμμία σχέση με τους Μακεδόνες και τον Μέγα Αλεξανδρο), αλλά και να αναφέρω ένα γεγονός με πρωταγωνιστή τον ίδιο, όταν επισκέφθηκε κάποτε την Βουλγαρία ως πρόεδρος της FYROM.

Κατεβαίνει, λοιπόν, από το αεροπλάνο, χαιρετούρες και τα συναφή με τον Βούλγαρο ομόλογό του, αλλά κάποια στιγμή τον διακόπτει ο Γκλιγκόροφ και ζητεί διερμηνέα για να… καταλάβει τι λέει ο πρόεδρος της Βουλγαρίας. Τότε εκείνος έβαλε τα γέλια και συνέχισε απτόητος την προσφώνησή του. Γιατί ήξερε, ότι ο Γκλιγκόροφ γνωρίζει φαρσί τα βουλγάρικα, μιας και αυτή είναι κατά το συντριπτικό της μέρος η… «μακεδονική γλώσσα» που έχουν κατασκευάσει οι γείτονες.

Κατασκευασμένο έθνος, κατασκευασμένη γλώσσα, κατασκευασμένη ταυτότητα. Η αποθέωση του τεχνητού, δηλαδή, που οδηγεί στην παραχάραξη της Ιστορίας και στην λεωφόρο του ιλαρού εθνικισμού και του αναπόφευκτου αλυτρωτισμού.

Αυτά. Και καλή χρονιά!