Από τα τρικ… στην παγκόσμια ύφεση

20.03.2011ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ

Ο σεναριογράφος στα κλασσικά έργα του Hollywood, οδηγεί σε happy end διότι ο κόσμος πρέπει να έχει πίστη και θετική σκέψη, απομακρύνοντας τις αμφιβολίες και τις φοβίες της αποτυχίας.

Το έργο του κ. Γεωργίου Παπανδρέου εμπνέεται από τη σισσύφειο προσπάθεια, εμπλουτισμένο από κάποια σκηνοθετική δημιουργικότητα. Η πλοκή του δε, θεωρεί ότι απευθύνεται σε περιφερειακό και μέσου επιπέδου ανάπτυξης κοινό.

Μπορεί η Ελλάδα να αποκόπηκε από τις εξελίξεις και το «ξύπνημα» της Δυτικής Ευρώπης λόγω της Τουρκοκρατίας, αλλά σίγουρα κάτι θα έχει απομείνει στον ελλαδικό χώρο και κοινωνία από τη «σπιρτάδα» και τη σοφία των προγόνων μας ώστε ως σύγχρονοι Έλληνες να έχουμε αρκετά σαφή αντίληψη της πραγματικότητας. Τα επικοινωνιακά τρικ δε μπορούν να αποκρύψουν την πραγματικότητα του φαύλου κύκλου της βαθιάς ύφεσης και τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Προς τι λοιπόν όλη αυτή η σκηνοθεσία;

Πριν από την Ευρωπαϊκή Σύνοδο, τα μηνύματα τα οποία εξέπεμπε η κυβέρνηση θέλησαν να δημιουργήσουν ένα κλίμα αμφιβολίας, ότι την 11/03/2011 διακυβεύεται το μέλλον της χώρας, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αγωνιστεί σκληρά για να προασπίσει τα ελληνικά συμφέροντα μέχρι……ένα βήμα πριν το βέτο.

Μετά την Ευρωπαϊκή Σύνοδο μεταδόθηκε το «μήνυμα» ότι δώσαμε έναν δύσκολο αγώνα υπερασπίζοντας το μέλλον και την πορεία της χώρας, μέσα σ’ αυτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι πετύχαμε κάτι σημαντικό.

Οι αποφάσεις για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σημαντικές και ίσως ιστορικές. Η προώθηση της οικονομικής διακυβέρνησης με στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας δείχνει ότι η Ευρώπη βαδίζει αργά αλλά σταθερά στο δρόμο της ολοκλήρωσης.

Η Ελλάδα όμως, πέτυχε κάτι σημαντικό στη σύνοδο της 11/03/2011;

Σίγουρα, πήραμε μια ανάσα. Κερδίζουμε χρόνο για να προωθηθούν οι απαραίτητες αλλαγές ώστε να βρεθεί τρόπος αντιμετώπισης του βασικού προβλήματος της χώρας, το οποίο ονομάζεται ανάπτυξη.

Εάν προσεγγίσουμε την ερώτηση από την οπτική γωνία της τόνωσης της ψυχολογίας της κοινωνίας και του κομματικού μηχανισμού για μία επανεκκίνηση προς την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, τότε μπορούμε να απαντήσουμε ότι πετύχαμε κάτι σημαντικό. Με τις ληφθείσες αποφάσεις αποφεύγουμε τη στάση πληρωμών και μας δίνεται η ευκαιρία να προσπαθήσουμε να βγούμε από την κρίση.

Εάν προσεγγίσουμε το θέμα από τη ρεαλιστική άποψη, μπορούμε να σημειώσουμε ότι πετύχαμε το αυτονόητο, αν συνυπολογίσουμε τις προσπάθειες και τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Πετύχαμε το αυτονόητο με την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου, το οποίο υπεγράφη πέρυσι το Μάϊο με την Τρόικα και με τη δυνατότητα παρέμβασης του Ευρωπαϊκού Ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην πρωτογενή αγορά ομολόγων.

Αυτονόητο διότι :

1. Με την επιμήκυνση εξασφαλίζονται κατ’ αρχήν τα συμφέροντα των Γαλλο – Γερμανικών τραπεζών, δίνοντας παράλληλα ανάσα στην ελληνική οικονομία, δεδομένου ότι η προηγούμενη συμφωνία αποπληρωμής του δανείου οδηγούσε σε αδυναμία εκτέλεσης.

2. Με τη δυνατότητα παρέμβασης του ΕΤΧΣ δίνεται απάντηση στην πίεση των αγορών πάνω στο ευρώ, ενώ παράλληλα δίνεται διέξοδος στη χρηματοδότηση των δανειακών αναγκών της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια, εάν προκύψει αδυναμία προσφυγής στις αγορές.

Στη μείωση του επιτοκίου πετύχαμε λίγα πράγματα. Περισσότερο επικοινωνιακά και λιγότερο ουσιαστικά. Η συμφωνία αναφέρει μείωση του επιτοκίου κατά 1%. Η πραγματική όμως μείωση σε σχέση με την προηγούμενη συμφωνία υπολογίζεται σε 0,45% – 0,50% διότι η επιμήκυνση της αποπληρωμής διαφοροποίησε τα ποσά των ετησίων χρεολυσίων και η μείωση του υψηλού επιτοκίου κατά 1% (από 5,5% σε 4,5%) αφορά ποσό 86 δις. –για χρεολύσια πέραν της πρώτης τριετίας-, η δε μείωση του χαμηλού επιτοκίου (από 4,5% σε 3,5%) αφορά ποσό 24 δις. –για χρεολύσια της πρώτης τριετίας.

Γενικά, πρέπει να είμαστε περισσότερο ευχαριστημένοι παρά δυσαρεστημένοι αν λάβουμε υπόψη ότι η Ιρλανδία έφυγε με άδεια χέρια.

Αφού λοιπόν η κυβέρνηση έδωσε «σκληρό αγώνα» στην Ε.Ε, αναμένοντας πλέον τις οριστικές αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 25^ης Μαρτίου, προσγειώνεται προοδευτικά στην ελληνική πραγματικότητα της βαθιάς ύφεσης, της επιβολής νέων επιπρόσθετων μέτρων και των δυσκολιών στην εφαρμογή του Μνημονίου. Η επιδείνωση των δεικτών της πραγματικής οικονομίας πέραν των προβλέψεων, επιφέρει τροποποιήσεις και στα μεγέθη του προϋπολογισμού. Στο πρώτο δίμηνο του έτους υπάρχει αισθητή μείωση των εισπράξεων σε σχέση με τις προβλέψεις, με συνέπεια να πρέπει να ληφθούν νέα μέτρα μείωσης δαπανών και αύξησης φόρων επιπρόσθετα των επιπρόσθετων μέτρων του πακέτου των 24 δις, απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση του στόχου για το έλλειμμα του 2011 (7,6%).

Αποτέλεσμα : Επιπλέον μείωση της αγοραστικής κίνησης, αποδυνάμωση των επιχειρήσεων. Η λήψη ισοδύναμων μέτρων μέσω του ΕΣΠΑ για ενίσχυση των επιχειρήσεων, ή η ενίσχυση της ρευστότητας μέσω του τραπεζικού συστήματος, είναι απαραίτητα στοιχεία ώστε να αποτραπεί μεγαλύτερο βύθισμα της οικονομίας.

Το ανησυχητικό στοιχείο για τη μελλοντική πορεία της Ελληνικής οικονομίας, προκύπτει από τη στάση και τις δηλώσεις των Υπουργών Οικονομικών και Περιφερειακής Ανάπτυξης από τις οποίες γίνεται αντιληπτό ότι η ανάπτυξη προσεγγίζεται με εντελώς λανθασμένο τρόπο. Συνεπώς, δεν υπάρχει σχέδιο και προοπτική ανάπτυξης. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Του ίδιου αρθρογράφου:


18.05.2012	Χαραμάδα επαναδιαπραγμάτευσης	ΠΟΛΙΤΙΚΗ

10.05.2012	Ο ΣΥΡΙΖΑ και η οικονομική πραγματικότητα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ

30.04.2012	Ο από μηχανής Θεός	ΠΟΛΙΤΙΚΗ

02.04.2012	Καπιταλισμός και κοινωνική συνοχή	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

01.04.2012	Περί ανταγωνιστικότητας…	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ