Να συντασσόμαστε με τα εφαρμόσιμα

25.04.2011ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

Πολλές οι απόψες για την περίφημη αναδιάρθρωση, και φυσικά το χτύπημα ενός πρώην πρωθυπουργού( Σημίτης) στρώνει τον δρόμο για  εξελίξεις, ( σημ: αρχές του 2009 με άρθρο του στην Καθημερινή είχε επισημάνει την ανάγκη να απευθυνθεί η χώρα στο ΔΝΤ ) αλλά αδικεί τον πολιτικό Σημίτη..

Η χώρα χρειάζεται κατ’ αρχήν μια κυβέρνηση με υψηλό επίπεδο ικανοτήτων στην διαχείριση κρίσης και φυσικά, άριστη γνώση των μηχανισμών και των κερδοσκοπικών παιγνίων στις αγορές. Φαίνεται ότι η τωρινή κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στους παίχτες των CDS και των ομολόγων χωρίς πανικό. Αλλιώς δεν εξηγείται το να προσφεύγει στον …εισαγγελέα για διασπορά ψευδών ειδήσεων(βλ. email από Citigroup για χρεοκοπία το σαββατοκύριακο του Πάσχα. Αμφιβάλλω αν υπάρχει  έλληνας εισαγγελέας να γνωρίζει από δίκαιο ηλεκτρονικής επικοινωνίας και διασπορά ψευδών ειδήσεων στην κεφαλαιαγορά !)

Χρειάζεται να μάθουμε να χαρτογραφούμε  την πραγματικότητα όπως αυτή δια­μορφώνεται σήμερα, για να επαναπροσ­διορίσουμε  τις δυνατότητες μας στην δύσκολη αυτή περίοδο , διότι αν αποτύχει η κυβέρνηση Παπανδρέου, δεν αποτυγχάνει το ΠΑΣΟΚ ,αλλά δυστυχώς  η χώρα, με συνέπειες οδυνηρές για εμάς και τα παιδιά μας, ας μην το ξεχνάμε.

Η περίοδος μέχρι τις 20 Ιουνίου ,χαρακτηρίζεται από το έντονο ενδιαφέρον των μεγάλων τζογαδόρων στα στοιχήματα χρεωκοπίας μας , δια μέσου των περίφημων ασφαλίστρων κινδύνου ( CDS) .Tότε λήγουν οι θέσεις τους από πέρυσι, και καλό είναι να γνωρίζουμε ότι γεγονότα όπως πιθανές  φράσεις ενός κυβερνητικού στελέχους που θα παραπέμπουν σε υποψίες  επίσημης ανακοίνωσης αναδιάρθρωσης από την πλευρά μας ( γι’ αυτό και κυκλοφόρησε η ψευδής είδηση  ότι ανώνυμα ένας υπουργός δήλωσε για αναδιάρθρωση ),αποτελούν βάση αναφοράς για τον ICDA (International Credit Derivatives Association ) να χαρακτηρίσει ως επιτυχή τα στοιχήματα για την χρεοκοπία μας( βλ. Κοσμο του Επενδυτή , 21/04/2011, σελ. 3-5 ένθετο Οικονομία)

Οι μεγάλοι κερδοσκοπικοί παίχτες βρίσκονται με το όπλο παρα πόδας, το ίδιο  και οι κάτοχοι ομολόγων ,όπως οι  ευρωπαικές τράπεζες και η ΕΚΤ . Ο πόλεμος ξεπερνάει τις ικανότητες της κυβέρνησης να αντισταθεί στην διπλωματία των αγορών και στο πάιγνιο των συμμετεχόντων.

Είναι γεγονός  ότι το ιδεολογικό περίβλημα μιας δήθεν ευρωπαϊκής εκσυγχρονισμένης Ελλάδας συγκάλυπτε επί τριάντα χρόνια την αναπτυξιακή «φούσκα» ενός ολοένα και αυ­ξανόμενου εξωτερικού χρέους Τα ισχυρά στις αρχές της δεκαετίας του 2000  ανεπτυγμένα ελληνικά τραπεζικά ιδρύματα δανειοδοτούσαν το Ελληνι­κό κράτος και μάλιστα με ιδιαίτερα υψη­λά επιτόκια και  προχώρησαν σε μια άνευ προηγουμένου αθρόα «χρηματοδότηση» πολλών , ενίσχυοντας στην  ουσία με οριζόντιο τρόπο  στην αγορά  την αγοραστική δύναμη,  ώστε να επέλθει ισορροπία στο εμπορικό πλεόνα­σμα.

Όμως, η ελληνική  κρίση χρέους απο­τελεί σύμφυτο φαινόμενο με την παγκόσμια κρίση χρέους ,και όχι μια παρέκκλιση στη λειτουργία της Αλλά ας μην ξενάμε ότι  σε παγκόσμιο επίπεδο η μαζική χο­ρήγηση δανείων, η λεγόμενη «οικονομία του χρέους», είναι το νέο στοίχημα κέρδους , ένας νέα ορίζοντας κερδοφορίας για το ισχυρό τραπεζικό διεθνές σύστημα, αφού τα σχεδόν είκοσι χρόνια αυξανόμε­νης παραγωγής και ταυτόχρονης μείωσης μισθών οδηγούσε νομοτελειακά σε μια κρίση υπερσυσσώρευσης, είτε μας αρέσει είτε όχι….

Δεν είναι η αιτία της έλληνικής κρίσης τα παιχνίδια των αγορών, ούτε οι δανειστές μας και φυσικά ούτε το ευρώ και η κομισάριοι της Ε.Ε( εμείς και μόνο εμείς είμαστε αποκλειστικά υπεύθυνοι για την ελλειμματική και υπερχρεωμένη θέση μας στο διεθνές περιβάλλον )  Αλλά χώρες όπως η δική μας, βολεύουν τους ισχυρούς θεσμικούς στο νέο τους στοίχημα για κέρδη: τα κρατικά χρέη.

Ας μην αγνοούμε όμως και την εμφανή πλέον ανακατανομή ισχύος στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, στο οποίο βασίζεται σχεδόν το σύνολο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής μάχης των υπόλοιπων επενδυτικών οίκων. Ετσι λοιπόν, ένα φαινόμενο που μας επηρεάζει άμεσα, όσο και αν μας φάινεται… μακρινό, είναι ότι οι ισχυρές ισπανικές και ιταλικές  τράπεζες( BBVA, Santander, πολλές στεγαστικές-Cajas, η San Paolo IMI ,η Banca Roma κ.α)  στις αναδυόμενες χώρες της Ν.Αμερικής και κυρίως στην νεά μεγάλη αγορά της  Βραζιλίας, εκτοπίζονται από τις αμερικανικές και τις γερμανικές δια μέσου του συστημικού τραπεζικού κινδύνου στην Ισπανία όπως επίσημα γράφεται πλεόν σε Financial Times ,Wall Street Journal ,Economist και αλλού . Αυτή η μάχη, συνδέεται με τις τεράστιες ζημιές στους ισολογισμούς των τραπεζών από την κρίση της στεγαστικής πίστης στις ΗΠΑ, με τα περίφημα τοξικά σύνθετα προιόντα. Θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης και τι δουλειά έχει αυτό μ’ εμάς και το χρέος μας! Και όμως στον καπιταλισμό, όλα συσχετίζονται…. Αρκεί να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αγορά κινδύνου, ποντάρισμα, συστημικό ρίσκο. Η Ελλάδα δεν είναι στόχος,όπως πολλοί κραυγάζουν, ούτε εστία σοβαρού κέρδους στους μεγάλους παίχτες. Είναι όμως μια καλή μετοχή αντιστάθμισης κινδύνου(όπως και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία) μια εύκολη αξία διαπραγμάτευσης και στοιχήματος για να πάρεις θέση απέναντι στα ισχυρά χάρτια ( βλ. Ιταλία, Ισπανία) που είναι σε καλύτερη μοιρά δημοσιονομικά ,και τα μεγέθη τους δεν τζογάρονται με μεγάλη ευχέρεια.

Καλό είναι λοιπόν, αφού αποτελούμε σταγόνα στον ωκεανό των μεγάλων παιχνιδιών στις κεφαλαιαγορές, να προσέχουν οι υπεύθυνοι σ αυτόν τον τόπο, τι λένε και πώς. Αν οδεύουμε προς αναδιάρθρωση με επιμήκυνση ή κούρεμα ,αυτό δεν πρέπει να βγαίνει δημόσια. Όσο για την άποψη  ότι οι αγορές προτιμούν τα άσχημα νεά από την αβεβαιότητα και την ασάφεια, και μάλιστα τα αποδέχονται ομαλά και τα προεξοφλούν, ας την διατυπώσουμε μόνο αφού δούμε την αντίδραση των αγορών όταν  τα άσχημα νέα γίνουν πραγματικότητα. Μάλλον δεν θα μας αρέσει και τόσο το αποτέλεσμα….

Γι αυτό λοιπόν, καλό είναι στην δύσκολη αυτή περίοδο,να συντασσόμαστε με τα εφαρμόσιμα. Και το μόνο εφαρμόσιμο που υπάρχει είναι να ξεπληρώσουμε, με ότι αυτό συνεπάγεται, δυστυχώς. Αλλιώς, ας ρισκάρουμε την λύση που πολλοί πλέον προτείνουν, δηλαδή την  μη αποδοχή και αναγνώριση του επαχθούς χρέους  ( απλά μετά, δεν ξέρω αν θα μας αποδέχονται και θα μας αναγνωρίζουν τα παιδιά μας…)

Του ίδιου αρθρογράφου:

08.07.2011	Τα άμεσα και τα αναγκαία	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
29.06.2011	Η καθημερινή ψήφος των αγορών	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
23.06.2011	Η σημασία του συμβάντος	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
13.06.2011	Ο εκτυπωτής χρειάζεται μελάνι	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
08.06.2011	Που θα φτάσει το Πλήθος;	ΠΟΛΙΤΙΚΗ