Ένα νέο δημοσιονομικό μείγμα

12.09.2011ΜΑΝΟΣ ΚΡΑΝΙΔΗΣ

Στην σημερινή οριακή οικονομική και κοινωνική συγκυρία η δημοσιονομική διαχείριση στηρίζεται κυρίως στην αύξηση των φορολογικών εσόδων και την επέκταση της φορολογίας. Μόλις σήμερα η κυβέρνηση αποφάσισε την υλοποίηση ενός ακόμη έκτακτου φόρου στα ακίνητα. Το μεγάλο όμως πρόβλημα είναι η παρατεταμένη ύφεση που έφτασε το 7,3% για το δεύτερο τρίμηνο του 2011. Χωρίς ανάπτυξη δεν υπάρχει φώς για την ελληνική οικονομία και με τέτοια φορολογική πρακτική είναι μάλλον αδύνατη.

Για αυτό είναι κρίσιμο η δημοσιονομική στρατηγική να υλοποιηθεί σε μια διττή κατεύθυνση. Η δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων και ανάπτυξης της οικονομίας οφείλει να είναι ταυτόχρονη. Χωρίς την παράλληλη επίτευξη των δύο αυτών στόχων δεν υπάρχει διέξοδος για τα οικονομία μας γενικότερα. Για την επιτυχία αυτή είναι απαραίτητο ένα νέο δημοσιονομικό μίγμα με βάρος στην ταυτόχρονη μείωση των δαπανών και των φόρων.

Κατά αρχήν η ευκαιρία της εφαρμογής του εθνικού φορολογικού συστήματος είναι πλέον μια πρόκληση και η τελευταία ευκαιρία να αλλάξει η ρότα της οικονομικής πολιτικής. Το σημερινό φορολογικό πλαίσιο είναι επιβαρυντικό και αντί-αναπτυξιακό με σωρεία τακτικών και έκτακτων άδικων φόρων. Κύριος στόχος του εθνικού φορολογικού συστήματος πρέπει να είναι δίκαια απλοποίηση του, η ρεαλιστική αύξηση της φορολογικής βάσης και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Η πρόκληση αφορά στην δημιουργία ενός φορολογικού συστήματος κίνητρο για την νέα ανάπτυξη και ταυτόχρονα πηγή των αναγκαίων δημοσίων εσόδων για την λειτουργία του κράτους. Για παράδειγμα χρειάζεται μείωση των συντελεστών φορολόγησης εισοδήματος και ΦΠΑ με κίνητρα τύπου φοροαπαλλαγών για νέες μεγάλες ή μικρές επενδυτικές κινήσεις στην ελληνική οικονομία. Είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός σταθερού εθνικού φορολογικού συστήματος για τουλάχιστον 10 έτη, για αυτό και πρέπει αν προκύψει από μια ουσιαστική διαβούλευση και συμφωνία στη βουλή και στην κοινωνία με συμφωνία για διαχρονική εφαρμογή του και την τοποθέτηση μόνιμου υφυπουργού οικονομικών.

Σε αυτό το πλαίσιο η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι εφικτή αφού οι βασικές πηγές της είναι γνωστές, όπως οι κρατικές επιχειρήσεις, μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις, και μια μερίδα ελεύθερων επαγγελματιών. Χρειάζονται αποτελεσματικοί, συγκεκριμένοι και σοβαροί έλεγχοι με ταυτόχρονη ενεργοποίηση ρεαλιστικών τεκμηρίων και αναζήτηση τρόπου είσπραξης των οφειλομένων, όχι όμως μια γενική, οριζόντια και ανέφικτη λογική ή πρακτική κατά πάντων και ειδικά των συνεπών φορολογουμένων. Ενέργειες όπως οι έκτακτες εισφορές, τα επιβαρυντικά μη ρεαλιστικά τεκμήρια, η άρση κάθε φοροαπαλλαγής και η άδικη υπέρ-φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας δεν οδηγούν σε λύσεις και πρέπει να αποτελέσουν οριστικό παρελθόν.

Οι σημερινές δημόσιες δαπάνες παραμένουν, όπως φαίνεται, ανεξέλεγκτες και η λειτουργία του κράτους ακόμη σπάταλη. Υπάρχουν αναμφίβολα σημαντικά περιθώρια μόνιμου περιορισμού των δαπανών και λειτουργικών εξόδων που οφείλονται στην υπέρογκη και αναποτελεσματική δομή του κράτους. Πλέον καθίσταται κρίσιμη η τάχιστη αναδόμηση των κρατικών υπηρεσιών σε όλους τους τομείς. Μόνο έτσι θα βελτιωθούν οι προσφερόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες και παράλληλα θα περιορισθούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οι κρατικές δαπάνες. Η βέλτιστη αξιοποίηση των δημοσίων υποδομών, η εγκαθίδρυση δίκαιου μισθολογίου, η σωστή διαχείριση των δημοσίων προμηθειών, η αποδοτική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, οι αποκρατικοποιήσεις, η προσφορά υπηρεσιών σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και λοιπές ρεαλιστικές παρεμβάσεις είναι το άμεσο υλοποιήσιμο ζητούμενο.

Βραχυπρόθεσμα η κυβέρνηση οφείλει άμεσα και αμετάκλητα να εφαρμόσει ένα νέο κανόνα ισοδυναμίας για την δημοσιονομική της πρακτική. Να αντικαταστήσει μειώσεις φόρων με μειώσεις δαπανών. Η περαιτέρω μείωση του ελλείμματος μπορεί ρεαλιστικά να επιτευχθεί με το πλήρες βάρος, άνω του 80%, στην μείωση κρατικών δαπανών και εξόδων. Μεσοπρόθεσμα μπορεί να εφαρμοστεί ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα ως κινητήριος μοχλός της νέας ανάπτυξης και να αναδομηθούν οι κρατικές υπηρεσίες σε ένα πιο συνεκτικό, λιγότερο δαπανηρό πλαίσιο λειτουργώντας ως αποδοτικός αρωγός της νέας ανάπτυξης.

Κάθε καθυστέρηση κοστίζει σημαντικά καθιστώντας τα νέα φορολογικά έσοδα έρμαιο στο άδειο χωνί των κρατικών εξόδων. Μόνο η άμεση αλλαγή του δημοσιονομικού μίγματος είναι η αρχή της πολυπόθητης διεξόδου για την οικονομία. Λύση την οποία αναζητούμε οι περισσότεροι και ειδικά το κομμάτι των ανέργων, των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και επαγγελματιών που πληρώνουν περισσότερο τώρα την νύφη του χρέους.

Μάνος Κρανίδης

Πολιτικός Μηχανικός, ΕΜΠ,Msc

Δημοτικός Σύμβουλος Χαλανδρίου

Του ίδιου αρθρογράφου:


17.05.2012	Το λεωφορείο και το συνεργείο	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

26.03.2012	Η δομική αλλαγή νοοτροπίας	ΚΟΙΝΩΝΙΑ

21.01.2012	Διανομή γης και ευκαιριών;	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

09.01.2012	Προϋπολογισμός… ακίνητης υπερφορολόγησης	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

20.12.2011	Η αποτυχία… ανακυκλώνεται	ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ