Η ιδέα της ενότητας
23.09.2011ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΥΡΜΟΓΛΟΥ
Η επίθεση σε μορφή κυναιγειρική για την κατάκτηση της αλήθειας, εξελίσσεται επί αιώνες με μέτωπο όλες τις πλευρές του ειδέναι και γνώναι. Η ασίγαστη πηγή της δημιουργίας, της φθοράς και των μεταβολών σου Σύμπαντος, μεταφυτευμένη στο είναι του παντός, δεν γνωρίζει ούτε διακρίνει εποχές και καταστάσεις. Οι εποχές, δηλαδή ο χρόνος, είναι όλες το ίδιο, ενώ οι καταστάσεις μεταβάλλονται, μεταβάλλοντας τον άνθρωπο και τα ήθη με κοινό γνώρισμα όλων των εποχών, τη σφίγγα που περισφίγγει τον άνθρωπο σε κάθε βήμα και σε κάθε στιγμή. Η αστάθεια, κατάσταση και αρχή κάθε κίνησης, αέναη ροή και εσωτερική έλξη, ασύλληπτη σαν μαγική εικόνα, διασταυρούμενη σαν αχτίδα στο πέρασμα των αιώνων, αυτοφανερωμένη στην εξέλιξή της, εισέρχεται και κρατεί τη συνείδηση με τις κυμάνσεις της και τους χρωματισμούς σε μια έντονη αβεβαιότητα, που την απαρτίζουν τα ίδια στοιχεία σ’ όλες τις εποχές και σ’ όλες τις καταστάσεις.
Η αγωνία είναι το μόνο γνώρισμα των εποχών, πολλών ανικανοποίητων καταστάσεων, που ίσως να παρουσιάζουν μια τελική σύνθεση, διάφορη φαινομενικά σε κάθε περίπτωση, αλλά στο βάθος και στο υπόστρωμα μια και αναλλοίωτη, μια όλες τις ερωτηματικές έγνοιες της ύπαρξης, του περιεχομένου και των σχέσεών της. Οι φωτισμοί, διάφοροι κατά εποχές, παρουσιάζουν εντούτοις πυρήνες βεβαιότητας που συγκλίνουν σε μια σύνθεση του είναι και του όντος, απραγματοποίητη και ακαθόριστη από το χαρακτήρα της, πολύπλοκη από την απλότητα των πολλών φάσεων, αποκρυσταλλώνεται σαν μια ανάπαυλα από τον κάματό της, σε μια στέρεη θέση του είναι, εύκολη και ευχάριστη. Όνειρο κάθε εποχής αυτή η στέρεη θέση μας ξαφνιάζει όταν την προσεγγίζουμε για την άγνοια και τη βουβαμάρα της. Ξέγνοιαστη ή ανύποπτη χωρίς ίσως να φαίνεται, αδιάφορη, με το πέρασμα του χρόνου, έχει αποτελματωθεί στη συσσώρευση της ποσότητας, αδυνατώντας να υψώσει τη στάθμη της, κινούμενη σε μια ευθεία μιας ποιότητας, ενώ ο ορίζοντάς της διασχίζεται από την άπειρη ποικιλία των φωτισμών και δράσεων.
Οι κρυφές «μαντικές» δυνάμεις έχουν ξεσηκώσει τώρα τη συνείδηση που γίνεται ολοένα και περισσότερο ενήμερη της ατέλειας του παρελθόντος, αντικρίζοντας την κατάσταση με την αέναη βούληση της αλήθειας και της κατάργησης μιας άχρηστης θέσης εμπρός στο σταυροδρόμι καινούργιων αποφάσεων. Η αποτελεσματική πορεία που τίθεται, εμφανίζει πηγαίες ανάγκες, που η συνείδηση του αντικειμένου της αφομοιώνει, τον ανάλογο οπλισμό για την υπερνίκηση του παρόντος που ο λόγος, ο καθαρός και πλατύς λόγος, μπορεί να κατακλύσει με το ίδιο φως της άχρονης δύναμής του, που οδήγησε στο μεσουράνημά του σε ίσιους δρόμους τα ανθρώπινα βήματα.
Στο πέλαγος των αντινομιών δεν αναζητείται μόνο η γραμμή που μπορεί να βοηθήσει το σκάφος για να πλεύσει, αλλά και διερωτώνται αν υπάρχει τέτοια γραμμή, αν είναι απαραίτητη. Ο άνθρωπος περιβάλλεται και αντανακλά την ποικιλία των καταστάσεων, που μέσα στα δύο τους άκρα περικλείουν τον κύκλο της δημιουργίας και που αποτελούν την ακατανίκητη κεντρομόλα δύναμη, που ενώ μεταξύ τους απωθούνται, δεν αφήνει να απομακρυνθούν τα όντα από τις ίδιες τους τις κατευθύνσεις. Στην πορεία αυτής της αναζήτησης δοκιμάζονται όλοι οι δρόμοι χωριστά, ενώ λείπει σ’ όλες τις περιπτώσεις η ενότητα της ανθρώπινης συνείδησης, που πολλές φορές διαφέρει τόσο πολύ η μία από την άλλη, ώστε να μην μπορούν ακόμη και να τις παρακολουθήσουν. Αυτήν την ενότητα αναζητούμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γιατί με το πέρασμα του χρόνου και τις μεγάλες σύγχρονες κατακτήσεις στο θετικό πεδίο, διασπάστηκε, χάθηκαν τα ίχνη της και απομακρύνθηκε από τους οραματισμούς του ανθρώπου, που συγκεντρώνεται τώρα σε χωριστά και μεμονωμένα γεγονότα, που όσο κι αν είναι δύσκολο πρέπει να συγκεντρωθούν και να συνδεθούν, για να αποκαταστήσουν την ιδέα της ενότητας, που θα χρησιμεύσει για την ολοκλήρωση της γνώσης και τελειοποίηση του περιεχομένου της ανθρώπινης συνείδησης, που παραμένει σκοτεινό και αδιερεύνητο.
Του ίδιου αρθρογράφου:
| 10.05.2012 | Η πίστη στις αρχές | ΚΟΙΝΩΝΙΑ | |
| 20.04.2012 | Οι συγκρούσεις... | ΚΟΙΝΩΝΙΑ | |
| 11.04.2012 | Το χαρμόσυνο άγγελμα και το ανθρώπινο πρόσωπο | ΚΟΙΝΩΝΙΑ | |
| 09.04.2012 | Η σιωπούσα θεολογία | ΚΟΙΝΩΝΙΑ | |
| 02.04.2012 | Η προέλευση της γνώσης | ΚΟΙΝΩΝΙΑ | |










