Δεν θέλαμε ποτέ να γίνουμε κράτος
27.09.2011ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ
Όσοι έχουν επισκεφτεί το Ναύπλιο, και έχουν περπατήσει τα σοκάκια της πόλης που, για έναν απροσδιόριστο λόγο, σε κάνει να ταξιδεύεις νοερά στα χρόνια που η Ελλάδα προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της, ως ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος, μετά την Επανάσταση του 1821, έχουν δει τη μαρμάρινη πλάκα που υπάρχει έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, με την αναγραφή της είδησης που εξηγεί… το κακό ριζικό μας. «Εδώ δολοφονήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831, ο Κυβερνήτης της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας».
Πράγματι, σαν σήμερα, εκείνο το πρωί, οι σφαίρες του ρεβανσισμού της οικογένειας Μαυρομιχάλη, δηλαδή επιφανών εκπροσώπων της… διαπλοκής εκείνης της εποχής, που πριν την Επανάσταση τα είχε βρει «μια χαρά» με τον κατακτητή, καταδίκασαν την Ελλάδα σε ένα μέλλον που μας οδήγησε μέχρι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και κάποιον κύριο, με το όνομα… Τράα.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, έχοντας θυσιάσει την καριέρα του στην αυλή του τσάρου, αλλά και την περιουσία του, προκειμένου να μπει τάξη σε ένα έθνος, η ιστορία του οποίου προκαλεί ανατριχίλα συγκίνησης σε όσους τη διαβάζουν.
Ποιος θα ξεχάσει την ιστορική προτροπή του προς εκείνους που κατέλαβαν δημόσια αξιώματα αμέσως μετά την απελευθέρωση, ότι δεν θα έπρεπε να έχουν την απαίτηση να πληρώνονται, από τη στιγμή που η Ελλάδα προερχόταν από μια καταστροφή, και στα ταμεία δεν υπήρχε τίποτα;
Όπως κανείς δεν θα ξεχάσει τις προσπάθειές του για εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του κράτους… από το μηδέν, με ιδέες και στρατηγικές που βρίσκονταν πολύ μπροστά από την εποχή τους. Και έβλεπαν ακόμη πιο μακριά.
Ο Καποδίστριας είχε την ψευδαίσθηση ότι οι Έλληνες… ήθελαν να γίνουν σύγχρονο κράτος. Δεν ήθελαν, όπως αποδείχτηκε. Για να μην ξεχνιόμαστε άλλωστε, προτού καλά-καλά εδραιωθεί η ελευθερία, ξεκίνησαν εμφύλιο μεταξύ τους. Και αν δεν παρενέβαιναν στο Ναβαρίνο οι πρόγονοι των σημερινών… δανειστών μας, που για τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους επιθυμούσαν τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ιμπραήμ θα είχε φτάσει μέχρι και το… χωριό του Πετρόμπεη στη Μάνη.
Η δολοφονία του Καποδίστρια ήταν ένα μήνυμα που εστάλη στο μέλλον. Ένα εξαιρετικά ηχηρό μήνυμα. Προς γνώση και συμμόρφωση, όσων ηγετών θα είχαν τις… ίδιες ψευδαισθήσεις με τον Κυβερνήτη. Και το μήνυμα πέτυχε τον στόχο του.










