Όλοι μαζί

Θα συνεχίσουμε να "κλαίμε τη μοίρα μας"; 10.10.2011STATESMEN

Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι είμαστε μια απίθανη χώρα. Μια χώρα του «ποτέ», με απίθανους πολιτικούς, απίθανους συνδικαλιστές, απίθανους επιχειρηματίες, απίθανους ακαδημαϊκούς και ασφαλώς απίθανους πολίτες. Επί δεκαετίες ζούσαμε με τη «θεωρία των πιθανοτήτων», και όταν οι πιθανότητες δεν μας βγήκαν, τότε αρχίσαμε να επιρρίπτουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Κανείς δεν γνώριζε τίποτα για το «έγκλημα». Περαστικοί ήμασταν είδαμε φως και μπήκαμε. Για τη διαπόμπευση της χώρας, που κατάντησε να επαιτεί, ευθύνονται οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, ο αγωγός Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη και ό,τι άλλο μπορεί να φαντασθεί το απίθανο μυαλό μας. Πάντως, εμείς, δεν είμαστε στην Ελλάδα με τον Ανδρέα, μετά με τον Μητσοτάκη, μετά πάλι με τον Ανδρέα, μετά με τον Σημίτη, μετά με τον Καραμανλή, τώρα με τον Παπανδρέου και αύριο με κάποιον άλλον. Μόνοι τους τα έκαναν. Αλλά και να δεχθούμε όλα αυτά τα απίθανα ότι συνέβησαν, αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι στο αδιέξοδο είμαστε όλοι μαζί. Κι αν κάποτε αποφασίσουμε να βγούμε, ή θα βγούμε όλοι μαζί ή θα συνεχίσουμε να κλαίμε τη μοίρα μας και να «τρωγόμαστε» μεταξύ μας. Το δεύτερο το δοκιμάσαμε και πάντα κατέληγε σε εθνικές τραγωδίες. Ας τολμήσουμε να ρισκάρουμε με το πρώτο…

Χ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ

Του ίδιου αρθρογράφου:

20.03.2012	Το "αντίο" στον Ηλία Παπαγεωργίου	ΚΟΙΝΩΝΙΑ
19.03.2012	Δεν μπορεί να καίγεται η Αθήνα	EDITORIAL
14.03.2012	Η κριτική γίνεται… μοιρολόι	EDITORIAL
09.03.2012	“Κούρεμα” των χρεών της κοινωνίας	EDITORIAL
07.03.2012	Το μήνυμα που στέλνει η Ιταλία	EDITORIAL