Η βιασύνη των Ελλήνων πολιτικών και η υποστήριξη Βρυξελλών και ΔΝΤ

greekcrisis2405

Του Μπάμπη Παπαδημητρίου
«Μισή μονάδα διαφορά στο Εγχώριο Προϊόν, προς το καλύτερο, φέρνει τριακόσια εκατομμύρια πρόσθετους φόρους», υπολογίζει ανώτατο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου, εκδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό την αγωνία που επικρατεί σε όσους στην κυβέρνηση προετοιμάζουν με αγωνία τον πυρήνα των επιχειρημάτων για τη μεγάλη διαπραγμάτευση.

Στο πρωθυπουργικό επιτελείο τα πράγματα είναι εξίσου στενόχωρα. Αν και ο Αντώνης Σαμαράς έχει πάρει τις αποφάσεις του. Δεν απορροφάται στην τεχνική προετοιμασία της Αναδιοργάνωσης του Ελληνικού Χρέους. Αλλωστε, οι Βρυξέλλες μας ειδοποίησαν να μη βιαζόμαστε. Φοβήθηκαν όταν κατάλαβαν πόσο βιάζονται οι πολιτικοί στην Αθήνα να αποτινάξουν τη δημοσιονομική πειθαρχία.

Ο πρωθυπουργός έχει συγκεντρωθεί στην οργάνωση του πολιτικού επιχειρήματος. Αναμένει ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα συνδράμουν για να κλείσει η ελληνική υπόθεση, όπως έγινε σε κάθε βήμα της μεγάλης περιπέτειας που ξεκίνησε την άνοιξη του 2010. Αντιλαμβάνονται πως τα κεφάλαια που δόθηκαν στην Ελλάδα αποτελούν μια μακροχρόνια επένδυση. «Στην πράξη, δεν πρόκειται για δανεισμό, αλλά για ενίσχυση του μετοχικού κεφαλαίου της Ευρωζώνης», σημείωνε συνομιλητής μου. Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν πως ο κ. Σαμαράς θα έχει την υποστήριξη της νέας γερμανικής κυβέρνησης, ώστε να ολοκληρωθεί η ελληνική προσαρμογή στον ορίζοντα του 2016. Θα μένει η δαιδαλώδης επίτευξη συμφωνίας με τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης. Σε κάποια απ’ αυτά, οι κυβερνήσεις θα δυσκολευτούν να ζητήσουν την έγκριση των Κοινοβουλίων τους για την περικοπή του χρέους. Εθνικιστές πολιτικοί, που εχθρεύονται το φιλελεύθερο ιδεώδες της Ενωμένης Ευρώπης, εκδηλώνουν με βίαιο τρόπο τη δυσαρέσκειά τους ως προς την επιείκεια με την οποία υποχρεώνονται να συμπεριφέρονται οι λιτοί του Βορρά προς τους «σπάταλους» του Νότου. Ισως τελικά να είναι καλύτερα να μεταφερθεί η προθεσμία που έχουμε για να καταστήσουμε βιώσιμο το δημόσιο χρέος.

Η ανατροπή αυτού του εξωφρενικά ψεύτικου μύθου που καλλιεργούν οι λαϊκιστές του Βορρά δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες στην ελληνική κυβέρνηση. Είναι απαραίτητο να διοργανωθεί μια προσεκτική εκστρατεία αντιστροφής των προκαταλήψεων. Ο,τι ακριβώς θα κάνει ο κ. Σαμαράς στις ΗΠΑ σε λίγες εβδομάδες. Με τον ίδιο τρόπο θα «εκμεταλλευτεί» την ελληνική προεδρία της Ενωσης, για να προετοιμάσει το έδαφος για όσα πρέπει να γίνουν στο δεύτερο τρίμηνο του 2014. Πόσοι, όμως, υπουργοί θα μπορέσουν να τον συνδράμουν;

Πολλά θα εξαρτηθούν ακόμη από την πορεία των συζητήσεων για την προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ακόμη και οι Γερμανοί συζητούν πλέον την προοπτική της Δημοσιονομικής Ενωσης, έξω από τον στενόκαρδο κλοιό των προαπαιτουμένων που έθεταν μέχρι πριν από λίγους μήνες. Αν, μάλιστα, στη διάρκεια του 2014 προχωρήσει ομαλά και η Τραπεζική Ενωση, η ελληνική υπόθεση θα διευκολυνθεί αποφασιστικά.

Η κυβέρνηση έχει την υποστήριξη του Νομισματικού Ταμείου σε ό,τι αφορά την πλήρη και γενναιόδωρη αναχρηματοδότηση του χρέους. Μάλιστα, στελέχη του Ταμείου πιστεύουν ότι δεν αρκεί η χρονική μετάθεση της λήξης των δανείων, αλλά χρειάζεται η οριστική περικοπή του επίσημου χρέους.

Η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται πάντως από δύο εξελίξεις. Η κυβέρνηση μπορεί να ελέγξει τη μία, να περιορίσει δηλαδή το κρατικό έλλειμμα μέχρι του σημείου που έχει συμφωνηθεί. Βεβαίως, και στο σημείο αυτό, θα πρέπει η τρόικα να δεχτεί να μην προσδιοριστεί σήμερα στο υπό κατασκευή Μεσοπρόθεσμο η νομική βάση των μέτρων για την κάλυψη δημοσιονομικού κενού ύψους 2,5 δισ. ευρώ, όταν το Ταμείο υπολογίζει το «κενό» σε 3,9 δισ. Την προσεχή άνοιξη θα γνωρίζουμε όλες τις μεταβλητές και, κυρίως, την πορεία της οικονομικής δραστηριότητας. Αν επιβεβαιωθεί ότι η οικονομία τα καταφέρνει καλύτερα, η συμμόρφωση στις φορολογικές υποχρεώσεις, εφόσον η πίεση παραμείνει αναλλοίωτη, θα αυξηθεί θεαματικά, υποστηρίζουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών.

Είναι όμως πρακτικώς αδύνατον για την κυβέρνηση να επιτύχει κάτι καλύτερο σε ό,τι αφορά την απειλή που καλλιεργεί η αντιπολίτευση. Κανείς σοβαρός δανειστής δεν πρόκειται, ποτέ, να τοποθετήσει έστω κι ένα ευρώ στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, όσο θα καλλιεργείται η απειλή ενός λαϊκίστικου αριστερού κινήματος, που «υπόσχεται» να επιβάλει την απαλλοτρίωση της περιουσίας των πλουσίων σε όφελος των πτωχοτέρων.

Πηγή: Η Καθημερινή