Τι θα έλεγε ο Λαμπράκης…

21.12.2011ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ

Πέρασαν δυο χρόνια από την απώλεια του Χρήστου Λαμπράκη. Του ανθρώπου ο οποίος οικοδόμησε τον ΔΟΛ σε πυλώνα παρέμβασης στην εθνική ατζέντα της χώρας, τις προηγούμενες δεκαετίες.

Το «Βήμα», στην ημερήσια και κυρίως την κυριακάτικη έκδοσή του, τα «Νέα», το Μέγαρο Μουσικής, ήταν… όλα παιδιά του. Ο Χρήστος Λαμπράκης συνέδεσε τη διαδρομή του με τη μετάβαση της Ελλάδας από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, στην Ελλάδα της Ευρώπης. Έζησε ως πρωθυπουργούς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Κώστα Σημίτη, τον Κώστα Καραμανλή, και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Πρόλαβε να δει την Ελλάδα να σηκώνεται όρθια και να διεκδικεί το μερίδιό της σε ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Έζησε την Ελλάδα της εθνικής ευδαιμονίας, με την κορύφωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, αλλά και τα προεόρτια της Ελλάδας της μελαγχολίας, στην οποία βυθίστηκε η χώρα λόγω της οικονομικής κρίσης και της πολυεπίπεδης ύφεσης.

Ο Χρήστος Λαμπράκης είδε, διάβασε και άκουσε πολλά για τον ρόλο του στα δημόσια πράγματα. Όσοι πάντως τον γνώρισαν από κοντά, όσοι τον έζησαν να σχεδιάζει, να δημιουργεί, να εμπνέει, έχουν να λένε για μια εξόχως χαρισματική προσωπικότητα. Που σίγουρα λείπει, όπως και τόσοι άλλοι άνθρωποι με κύρος, από τη σημερινή Ελλάδα. Την Ελλάδα της εθνικής υποτίμησης.

Του ίδιου αρθρογράφου:


22.05.2012	Από τον Ολαντ-ρέου στον… Τσιπρ-αλαβάνο	ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΕΣ

22.05.2012	Δεν… κουράστηκε να κρατά σημειώσεις ο Άκης;	ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΕΣ

22.05.2012	Ηγέτες και “ηγέτες”	ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΕΣ

21.05.2012	Από Number One…	ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΕΣ

16.05.2012	Τι θα ψηφίσει ο Αλαβάνος;	ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΕΣ