Η ανωτερότητα της οικονομίας της αγοράς

MEXICO/

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Δεν τελειώνουν οι εξελίξεις που αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφισβήτησης την ανωτερότητα της οικονομίας της αγοράς. Προφανέστατα μοναχά οι παράγοντες του ελληνικού Υπουργείου των Οικονοιμικών και οι κρατιστές εντεταλμένοι της Τρόικας δεν μπορούν να δούν την πραγματικότητα. Οπως και ο ελληνικός πολιτικος κόσμος που επιμένει σε ξεπερασμένα συνθήματα και επιλογές που μόνο από την κρίση δεν πρόκειται ποτέ να μας βγάλουν. Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα μόνο γεγονότα και παρατηρήσεις.

Οι ΗΠΑ από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου

Σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις που δημοσιεύθηκαν στον διεθνή τύπο οι ΗΠΑ εφέτος θα παράγουν περισσότερο πετρέλαιο από την Ρωσική Ομοσπονδία!! Αυτό ίσως εξηγεί και την σχετική τους απάθεια για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Να δω τις αντιδράσεις των εχθρών των αμερικανών, «φονιάδων των λαών», όταν η κρίση στις Αραβικές χώρες θα οδηγήσει σε έλλειψη ενέργειας. Και κανένας δεν θα αναλαμβάνει να βγάλει το φίδι από τη τρύπα.  Τι θα  λένε τότε; «Αμερικανοί, αδιάφοροι για την δυστυχία των λαών;»

Ο εξεγερμένος Άτλας

Στο διάσημο βιβλίο της Αυν Ράντ, που έγινε πρόσφατα στις ΗΠΑ και κινηματογραφική ταινία, «Ο Εξεγερμένος Ατλας» βλέπουμε σε σύνοψη όσα συμβαίνουν σήμερα στυν ελληνική οικονομία. Το κράτος παρεμβαίνει σε όλα στην αγορά, φορολογεί, ελέγχει, κανονίζει, επιβάλλει. Οι δημιουργικοί πολίτες, αυτοί που σηκώνουν στον ιδιωτικό τομέα με κόπο και προσπάθεια τις ανάγκες της κοινωνίας, δυσανασχετούν. Και στο τέλος, σαν τον Ατλαντα, παύουν να γονατίζουν, σηκώνονται και τινάζουν τον κόσμο από την πλάτη τους. Αδιέξοδα, φτώχεια και πείνα είναι η κατάληξη. Ενας ιδιοκτήτης πετρελαιοπηγών και εταιριών πετρελαίου κλείνει τα πάντα και βάζει φωτιά σε όλες του τις εγκαταστάσεις. Εξαφανίζεται, αφήνοντας πίσω του ένα σημείωμα: «Σας τα αφήνω όλα όπως τα βρήκα. Καλή τύχη». Πως θα αντιδράσει άραγε το ελληνικό δημόσιο αν όλοι οι επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα κατεβάσουν τα ρολά, πάψουν να πληρώνουν φόρους και του ζητήσουν να λύσει μόνο του τα προβλήματα; Που βέβαια αυτό δημιούργησε…

Η ηθική του καπιταλισμού

Ολοι αναγνωρίζουν, βάσει της κοινής λογικής, πως μόνο οι ελεύθερες αγορές φέρνουν χρήμα, φορολογικά έσοδα και ευημερία. Εν τούτοις όλοι πάλι ζητούν περισσότερο κράτος και μεγαλύτερες παρεμβάσεις στην οικονομία. Γιατί; Εχουμε μάθει από μικροί πως είναι κακό πράγμα ο εγωισμός και η φροντίδα των ατομικών μας συμφερόντων. Οφείλουμε, μαθαίνουμε κι από το παράδειγμα του Χριστού ακόμη, να κοιτάμε πρώτα τις ανάγκες των άλλων. Ανεξάρτητα, από το γεγονός πως δεν το εφαρμόζουμε ποτέ στη ζωή μας. Ετσι όμως ψηφίζουμε και κάπως έτσι έχουμε την απαίτηση να λειτουργεί ο δημόσιος χώρος. Αυτό όμως οδηγεί σε οικονομικά αδιέξοδα, χρεωκοπία και δυστυχία. Κι απαιτούμε και πάλι με παρόμοιες πολιτικές να βγούμε από αυτά. Αν δεν αναγνωρίσουμε την ηθική ανωτερότητα του καπιταλισμού, πίστη ΄δηλ. στον εαυτό μας και στην ικανοποίηση των ατομικών μας αναγκών και επιθυμιών, ποτέ δεν πρόκειται να ξεφύγουμε οριστικά από τα αδιέξοδα…

Σοβαρή κάμψη ανάπτυξης της Ρωσίας

Φαίνεται πως η αναπτυξιακή πορεία της Ρωσίας ανακόπτεται δραματικά. Τα οφέλη για την οικονομία που εξασφάλιζαν οι πρώτες ύλες και οι μεγάλες εξαγωγές αερίου και πετρελαίου έχουν αξαντλήσει τα όριά τους και η οικονομία χειάζεται σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές  προς την κατεύθυνση ενός γνησιότερου καπιταλισμού, για να ανακάμψει και πάλι. “Οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από την ταχύτατη ανάπτυξη της οικονομίας πριν από την κρίση του 2008 έχουν εξαντληθεί ,” σημειώνει ο Αλεξέι Ουλιουκάνιεφ, Υπουργός των Οικονομικών. Πριν την κρίση η Ρωσική οικονομία αναπτυσσόταν με ρυθμο 7% τον χρόνο. Η επιμονή του κου Πούτιν για ένα σύστημα οικονομίας της αγοράς στα έσοδα και την παραγωγή  αλλά παρεμβατισμού με παροχές και επιδοτήσεις στις δαπάνες δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει. Για μια ακόμη αφορά είναι φανερό πως μοναχά πολιτικές ελεύθερων  αγορών  μπρούν να κρατήσουν μια οικονομία σταθερά σε αναπτυξιακή πορεία.