Οι μνήμες που ξυπνά ο Ρικ Πέρι
17.01.2012ΟΜΗΡΟΣ ΤΣΑΠΑΛΟΣ
Είναι πλέον γνωστό ότι o Rick Perry, πρώην πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ και νυν κυβερνήτης του πολιτικά και κοινωνικά υπέρ-συντηρητικού Τέξας, είναι υποψήφιος για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου.
Προκειμένου να ξυπνήσει τα συντηρητικά και μερικές φορές εξτρεμιστικά ένστικτα σημαντικής μερίδας των Αμερικανών πολιτών (κυρίως του Νότου), ο Rick Perry δεν δίστασε να δηλώσει ότι δεν πρέπει να διωχθούν ποινικά οι πεζοναύτες που ούρησαν σε σωρούς νεκρών Ταλιμπάν και που εκτός των άλλων βιντεοσκόπησαν την πράξη τους. Στην προσπάθεια του να αναδείξει την ασθμαίνουσα μέχρι στιγμής υποψηφιότητα του δεν δίστασε να εγκαλέσει δημόσια την Κυβέρνηση Ομπάμα για υπερβολική αντίδραση όσον αφορά το αποτρόπαιο αυτό περιστατικό.
Λίγες ώρες μετά, ο Rick Perry ξανακτύπησε. Στα πλαίσια ενός debate που είχε οργανώσει το Fox News στο διαδίκτυο, ο Κυβερνήτης του Τέξας, είπε ότι «ίσως ήλθε η ώρα να διώξουμε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ» και αποκάλεσε τους ηγέτες της χώρας «ισλαμιστές τρομοκράτες»!
Το τραγικό των παραπάνω δηλώσεων δεν είναι ότι αυτές εκφράστηκαν από έναν απομονωτιστή υποψήφιο για το χρίσμα του ενός εκ των δυο κομμάτων εξουσίας των ΗΠΑ, αλλά το ότι τέτοιες δηλώσεις και λογικές ενεργοποιούν ευαίσθητες χορδές και βρίσκουν πρόθυμους μιμητές εντός της αμερικανικής κοινωνίας.
Μέχρι σήμερα, η προώθηση της υποψηφιότητας του βασίστηκε σε τηλεοπτικής κατανάλωσης και λογικής πολιτικά επιχειρήματα που προσπαθούν να «κτυπήσουν» στην καρδιά (και όχι στο μυαλό) τον μέσο Αμερικανό πολίτη και να ανασυστήσουν ξεχασμένα διχαστικά σύνδρομα και φόβους για την πολιτιστική ετερότητα άλλων λαών. Πρόκειται για κλασικό εκπρόσωπο της σκοτεινής πλευράς του Αμερικάνου, της υπερ-συντηρητικής λογικής που συχνά τον γοητεύει αλλά και που πολλές φορές τον κυριεύει, με τραγικά αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο. Για την υπερ-συντηρητική πλευρά του Αμερικάνου, λέξεις όπως ουμανισμός, πολυπολιτισμικότητα, δαρβινισμός και ιδεολογικός πλουραλισμός φαντάζουν εχθροί του έθνους, των πατροπαράδοτων αξιών της αμερικανικής κοινωνίας και των καταβολών των founding fathers. Απομονωτισμός, πίστη στον Θεό και στο Έθνος, σύγκρουση με τον «αριστερό» ουμανισμό που πρεσβεύει το Δημοκρατικό κόμμα αλλά και με συγκεκριμένες εκφάνσεις της Επιστήμης που τείνουν να αμφισβητήσουν την προτεσταντική κοσμοθεωρία της Αμερικανικής κοινωνίας, είναι μερικά από τα όπλα στην φαρέτρα των υπερ-συντηρητικών.
Ο Rick Perry πρόκειται για άξιο συνεχιστή των επιχειρημάτων και της κοσμοθεωρίας του ισχυρότερου την τελευταία δεκαετία εκπροσώπου της νέο-συντηρητικής πλευράς που δεν είναι άλλος από τον Τζωρτζ Μπους, ο οποίος ανέβηκε στην εξουσία, και κυρίως επανεξελέγη, λόγω της μεθοδικής εκμετάλλευσης των ευαίσθητων χορδών της ιδιότυπης αμερικανικής ιδεολογικής κουλτούρας σε περιόδους κρίσεων και πολέμων. Στα 8 χρόνια που υπήρξε Πρόεδρος των ΗΠΑ, η Αμερική και ο υπόλοιπος κόσμος βίωσαν την σκοτεινή πλευρά του αμερικανικού φονταμενταλισμού που είχε καιρό να εμφανιστεί στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ομοσπονδίας. Τα αποτελέσματα αυτής της φονταμενταλιστικής επανεμφάνισης τα γευόμαστε μέχρι και σήμερα. Δυο Πόλεμοι και μια ανοιχτή σύγκρουση Δύσης-Ισλαμικού κόσμου που διαρκώς μετεξελίσσεται χωρίς όμως να αποδυναμώνεται.
Είναι επομένως φανερό ότι στο πρόσωπο του Rick Perry ο αμερικανικός φονταμενταλισμός, που περικλείει μέσα του όλα τα παραπάνω στοιχεία, βρήκε τον καλλίτερο εκπρόσωπο του. Η πρόκληση για τον ίδιο είναι να συνεχίσει να προκαλεί τις ευαίσθητες χορδές των Αμερικανών μέχρις ότου αποσπάσει αυτά που θέλει από τις προκριματικές εκλογές. Το μόνο που μπορούν να ελπίζουν η συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικάνων αλλά και του υπόλοιπου κόσμου είναι αυτές οι χορδές να μην σπάσουν στο τέλος προκαλώντας άλλο ένα κύμα υπερ-συντηρητικής έξαρσης στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα.










