Το ΠΑΣΟΚ στη δίνη ενός αέναου φιάσκου

25.01.2012ΟΜΗΡΟΣ ΤΣΑΠΑΛΟΣ

Το ΠΑΣΟΚ των τελευταίων ημερών αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση κομματικής αυτοχειρίας. Τα κορυφαία στελέχη του έχουν στραφεί στην λαϊκίζουσα πλέον πολιτική του να αντιπολιτεύονται το ίδιο τους το κόμμα, την πορεία της πολιτικής τους σκέπης μέσα στον χρόνο και την απόφαση του πολιτικού τους προϊστάμενου αλλά και της κοινοβουλευτικής ομάδας να υποστηρίξουν το Μνημόνιο και τα μέτρα που το συνοδεύουν.

Μόνο έτσι μπορεί  να εξηγηθούν οι απανωτές δηλώσεις κορυφαίων στελεχών που προσπαθούν να αποβάλλουν από πάνω τους το μίασμα που λέγεται Μνημόνιο. Πρώτο «κανόνι», αυτό του Μιχάλη Χρυσοχοίδη, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος υπουργός και κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που αμφισβήτησε ανοικτά την πολιτική του Μνημονίου αλλά και του ίδιου του πολιτικού του προϊστάμενου. Λίγες ημέρες μετά δεν δίστασε ωμά και με περισσή δόση κυνικότητας να δηλώσει ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο προτού το υπογράψει και επομένως προτού το υποστηρίξει ανοικτά σε τηλεοπτικά πάνελ, συνεντεύξεις και ομιλίες του στην Βουλή. Μας είπε δηλαδή, με άλλα λόγια, ότι και αυτός αλλά και άλλοι υπουργοί οι οποίοι δεν έχουν το θάρρος να το δηλώσουν, υποστήριζαν ένα κείμενο το οποίο δεν εγνώριζαν, δεν εξέτασαν εξονυχιστικά προτού το υποστηρίξουν δημόσια. Και μιλάμε για ένα κείμενο καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της χώρας μας, που προσδιορίζει τις βασικές πτυχές του οικονομικού και αναπτυξιακού μας βίου για τα επόμενα 30 χρόνια.

Τι κι αν δεν ήταν αρμόδιος υπουργός ο κ. Χρυσοχοίδης για να διαβάσει το Μνημόνιο, την στιγμή μάλιστα που ασχολούνταν με την πάταξη της εγκληματικότητας; Το ίδιο συνέβη και από την αρμόδια τότε Υπουργό Ανάπτυξης. Δεύτερο «κανόνι» η αποστομωτική δήλωση της Λούκας Κατσέλη ότι πρόλαβε να διαβάσει το Μνημόνιο ένα Σάββατο πρωί μέσα σε τρεις μόνο ώρες. Η πρώην υπουργός Ανάπτυξης μπορεί να το διάβασε «στο πόδι» αλλά είχε την ευκαιρία να το συζητήσει διεξοδικά στα πλαίσια του Υπουργικού Συμβουλίου και να θέσει τις αντιρρήσεις της. Με άλλα λόγια, τετραγωνισμός του κύκλου, αβίαστη παραδοχή προχειρότητας και βεβιασμένης υιοθέτησης ενός κειμένου που για να συνταχθεί χρειάστηκαν εβδομάδες ολόκληρες και για να υλοποιηθεί θα χρειαστούν χρόνια.

Τρίτο «κανόνι» εσωκομματικού καιροσκοπισμού η επίθεση του Γιάννη Ραγκούση εναντίον του Ευάγγελου Βενιζέλου. Όπως ο ίδιος ανέφερε «η τελική, η καθοριστική ζημιά δεν είχε γίνει μέχρι τον Ιούλιο του 2011. Μέχρι τότε η Ελλάδα προλάβαινε, η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορούσε, το ΠΑΣΟΚ άντεχε». Πρόκειται για ευθεία αιχμή κατά του νυν υπουργού Οικονομικών και της στάσης που αυτός υιοθέτησε απέναντι στην αντιμετώπιση των προβλημάτων. Χάριν ενός σκληρού εσωκομματικού πόκερ ο καθένας προσπαθεί να ρίξει το φταίξιμο της αποτυχίας σε συγκεκριμένους εσωκομματικούς αντιπάλους , ενώ μέχρι πρότινος η ευθύνη αλλά και το χρέος υλοποίησης του Μνημονίου ήταν συλλογική, σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις των ίδιων πολιτικών.

Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να έχει μπει σε έναν αδιάκοπο αγώνα εσωκομματικής αυτοχειρίας. Ένας-ένας, πρώην και νυν υπουργοί είτε μέσω της δεδηλωμένης τους άγνοιας περί του τι περιείχε το Μνημόνιο είτε μέσω της μετάνοιας και της παραδοχής τους ότι αυτό που ψήφισαν και υποστήριζαν με σθένος επί δυο χρόνια ήταν ένα σκέτο λάθος, προσπαθούν να αποβάλλουν από πάνω τους το μίασμα της Παπανδρεικής πολιτικής, της επιτήρησης από την τρόικα και της εφαρμογής μιας λανθασμένης μέχρι τώρα οικονομικής συνταγής. Και μέσα σε όλα αυτά, η Άννα Διαμαντοπούλου να δηλώνει ότι θα πρέπει να ξεπηδήσει και να ακουστεί η νέα γενιά των Ελλήνων, αυτών που στοχάζονται, που προτείνουν, που δημιουργούν. Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί όταν οι ίδιοι οι κορυφαίοι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ φροντίζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να βρίσκονται καθημερινά στην επικαιρότητα με το να συναγωνίζονται στο ποιος θα προλάβει να βγάλει πρώτος από πάνω του το μνημονιακό κοστούμι της ανέχειας αλλά και της αποτυχημένης υλοποίησης του. Αυτοαναιρείται όποιος ζητά χώρο στους νέους ανθρώπους και στις παραγωγικές δυνάμεις να εκφραστούν αν φροντίζει με δηλώσεις, κρυφές συναντήσεις και μικροπολιτικές σκοπιμότητες να βομβαρδίζει τα κανάλια και τα ραδιόφωνα με τα εσωκομματικά ζητήματα ενός κόμματος σε ιδεολογική σήψη. Θα ήταν ευεργετική για τον τόπο η εσωκομματική αυτοχειρία του ΠΑΣΟΚ να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν.  Γιατί ούτε οι πολίτες είναι πλέον διατεθειμένοι να βομβαρδίζονται με άχρηστες πληροφορίες ενός άκαιρου εσωκομματικού παιχνιδιού, ούτε η παρούσα κυβέρνηση μπορεί να λειτουργήσει για πολύ καιρό ακόμη αν οι υπουργοί της δεν είναι αφοσιωμένοι στην υλοποίηση αυτών που ψήφισαν και αποφάσισαν να εφαρμόσουν.

Του ίδιου αρθρογράφου:

22.05.2012	Μισούμε την πολιτική, αλλά αγαπάμε την παραπολιτική	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
16.05.2012	Πάμε σε εκλογές, χωρίς να ξέρουμε αν θα βγάλουμε τον μήνα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
15.05.2012	Ζούμε την οριστική ήττα της λογικής	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
14.05.2012	Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ΣΥΡΙΖΑ, άμεσα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11.05.2012	Το δίπολο των εκλογών είναι ήδη έτοιμο	ΠΟΛΙΤΙΚΗ