Το (νέο) λάθος με την Παιδεία

02.02.2012ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Η Παιδεία θα έπρεπε να αποτελεί διαχρονικά την κυψέλη ανάδειξης των επόμενων γενεών. Της επόμενης Ελλάδας που θα έρχεται κάθε φορά να πάρει τη σκυτάλη από την προηγούμενη, να αξιοποιήσει τα επιτεύγματά της, να διδαχθεί από τα λάθη και τις αδυναμίες της.

Ειδικά για ένα έθνος σαν το ελληνικό, με την ιστορική παράδοση σε Παιδεία ανατροπών και όχι ρουτίνας, η ευαισθησία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας θα έπρεπε να περισσεύει. Όπως και η ενδογενής αγωνία της εκπαιδευτικής κοινότητας, να μην «τσαλακώσει» την εθνική κληρονομιά.

Η σημερινή Υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, ανακοίνωσε χθες μια σειρά από σημαντικές αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Για άλλη μια φορά λοιπόν, εκείνοι που ξεκινούν την προετοιμασία τους για τις εξετάσεις, και φυσικά οι οικογένειές τους, που καλούνται να σηκώσουν το βάρος, σε οικονομικό αλλά και ψυχολογικό επίπεδο, είναι υποχρεωμένοι να αναθεωρήσουν τον σχεδιασμό τους.

Οι Πανελλαδικές εξελίχτηκαν διαχρονικά στον… δοκιμαστικό σωλήνα πολιτικών και κυβερνήσεων. Με αποτέλεσμα το σύστημα να αλλάζει, σχεδόν όσες φορές άλλαζε και ο υπουργός Παιδείας, ακόμη κι αν ανήκε στην ίδια κυβέρνηση. Μια ιστορικά λανθασμένη στρατηγική θεώρηση του εκπαιδευτικού ζητήματος. Που διαιωνίζεται από την κα Διαμαντοπούλου.

Η σημερινή Υπουργός, η οποία διεκδικεί για τον εαυτό της την τήβεννο του μεταρρυθμιστικού αποτυπώματος, δεν αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα του λάθους. Αντιθέτως, δυστυχώς, τον επιβεβαιώνει.

Αυτό που δεν μπορεί να κατανοήσει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, και που η εκπαιδευτική κοινότητα προφανώς δεν ενδιαφέρεται να αναδείξει, είναι η αυταπόδεικτη πραγματικότητα ότι οι επαναστατικές τομές στον χώρο της Παιδείας δεν μπορούν να ξεκινήσουν από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Το πεδίο της μάχης για το μέλλον, θα έπρεπε να είναι τα δημοτικά.

Εκεί όπου ο κάθε μαθητής εισπράττει τις πρώτες γνωστικές προσλαμβάνουσες, εκεί ακριβώς υπάρχουν τα περιθώρια, αλλά και η ανάγκη να παρέμβει το κράτος καθοριστικά. Ώστε να ξαναγράψει τον… πρόλογο της μαθησιακής διαδρομής ενός παιδιού, κατά τρόπο που να διευκολύνει το «κυρίως θέμα», τη μετέπειτα πορεία του.

Η καθυστερημένη, βιαστική και αγχώδης απόπειρα να διορθωθούν εκ των υστέρων, λίγο πριν την είσοδο στην Ανώτατη και Ανώτερη Εκπαίδευση, λάθη, παθογένειες και στρεβλώσεις των προηγούμενων σταδίων μάθησης, αποπνέει στοιχειώδη αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας. Δείχνει προχειρότητα και άγνοια. Καθυστερεί το μέλλον. Και φορτώνει πρόσθετα βάρη στις γενιές που έρχονται, και θα κληθούν να συμμαζέψουν το χάος.

Του ίδιου αρθρογράφου:


23.05.2012	Η “αόρατη απειλή” για το μέλλον	ΗΠΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

22.05.2012	Η Λαγκάρντ… ανακάλυψε τη δραχμή	ΗΠΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

22.05.2012	Η “παιδική χαρά” δουλεύει για τον Τσίπρα	ΗΠΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

22.05.2012	Οι Γάλλοι αμφισβητούν (ήδη) τον Ολάντ	ΔΙΕΘΝΗ

20.05.2012	Η Ελλάδα χρειάζεται κάτι παραπάνω	ΗΠΙΟΣ ΛΟΓΟΣ