Πάντα θα μας φταίει ένας Γερμανός…

03.02.2012ΟΜΗΡΟΣ ΤΣΑΠΑΛΟΣ

Λίγα μόλις λεπτά έχουν περάσει από την ανακοίνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις προς τους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου. Η απόφαση ήταν καταδικαστική για τις ελληνικές επιδιώξεις καθότι το Δικαστήριο θεώρησε ότι η Ιταλία (στην οποία είχε μεταφερθεί το αίτημα των συγγενών για δήμευση περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας από την στιγμή που η Ελληνική Πολιτεία αρνούταν να επιτρέψει αυτό να γίνει στην χώρα μας) παρέβη τις υποχρεώσεις της απέναντι στη Γερμανία, επιτρέποντας τη διεξαγωγή δικαστικών διαδικασιών με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεων από το Βερολίνο προς τα θύματα ναζιστικών εγκλημάτων.

Αμέσως, με το άκουσμα της απόφασης, τα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης “βομβαρδίστηκαν” με αντιγερμανικά συνθήματα τύπου “το Δικαστήριο της Χάγης πουλήθηκε στους Γερμανούς”, “Η Χάγη υπάκουσε στη δύναμη των Γερμανών”, “Η Χάγη μαγαζάκι των ισχυρών” και άλλα τέτοια ελληνοπρεπή. Μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας, όπως αυτό αποτυπώνεται στα social media, αμφισβητεί τόσο την εγκυρότητα και τη σύνθεση του Δικαστηρίου, όσο και την ίδια την ουσία της απόφασης, χωρίς καν να εξετάσει προηγουμένως την επιχειρηματολογία των Δικαστών.

Από τα παραπάνω, είναι χρήσιμο να εξάγουμε ορισμένα συμπεράσματα. Είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία και έθνος ορισμένα βασικά ψυχοπαθολογικά σύνδρομα τα οποία μας διακατέχουν διαχρονικά. Ένα από αυτά είναι και η εικόνα που έχουμε για εμάς σε σχέση με τους “έξω”. Ότι εμείς είμαστε πάντα οι “ριγμένοι” της υπόθεσης, οι αδικημένοι, αυτοί που μόνο παθαίνουν και ποτέ δεν προκαλούν αρνητικές καταστάσεις. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι μια καλή ευκαιρία να διακρίνουμε ξεκάθαρα αυτό το συλλογικό κόμπλεξ της κοινωνίας μας, που εξωτερικεύεται μόνο όταν θίγεται η “εθνική μας αξιοπρέπεια”. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εμείς φταίμε που χάθηκαν οι αποζημιώσεις και κανένας μα κανένας άλλος. Εάν ένας Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης είχε φιλοτιμηθεί εδώ και 15 χρόνια να υπογράψει την τελεσίδικη απόφαση των Ελληνικών Δικαστηρίων περί κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας, δεν θα περιμέναμε τώρα ούτε τη Χάγη ούτε τους φίλους Ιταλούς να “σώσουν την παρτίδα”. Ήταν η ελληνική Πολιτεία αυτή που σκοπίμως απεμπόλησε το δικαίωμα της ίδιας και των κατοίκων του Διστόμου να αποζημιωθούν για τα όσα διέπραξαν οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις το 1944.

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα. Μας φταίει πάλι ο Γερμανός. Πάντα θα μας φταίει ένας Γερμανός άλλωστε, για οποιαδήποτε κακοδαιμονία αυτού του τόπου. Αντί να κοιτάμε τις δικές μας πράξεις και παραλείψεις, προτιμούμε τον εύκολο δρόμο της αντεπίθεσης και της μεταβίβασης των ευθυνών στους άλλους. Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι “άλλοι” είναι ξένοι που “καιροφυλακτούν για τα συμφέροντα και τις εθνικές επιδιώξεις της πατρίδας μας”. Αν αυτό δεν θεωρείται ανωριμότητα της κοινωνίας μας αλλά και του πολιτικού μας συστήματος συνολικά τότε πως αλλιώς μπορεί να ονομαστεί;

Του ίδιου αρθρογράφου:

22.05.2012	Μισούμε την πολιτική, αλλά αγαπάμε την παραπολιτική	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
16.05.2012	Πάμε σε εκλογές, χωρίς να ξέρουμε αν θα βγάλουμε τον μήνα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
15.05.2012	Ζούμε την οριστική ήττα της λογικής	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
14.05.2012	Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ΣΥΡΙΖΑ, άμεσα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11.05.2012	Το δίπολο των εκλογών είναι ήδη έτοιμο	ΠΟΛΙΤΙΚΗ