Η κοινωνία απαιτεί συνεννόηση

10.02.2012ΟΜΗΡΟΣ ΤΣΑΠΑΛΟΣ

Είναι πλέον κάτι παραπάνω από φανερό ότι φτάσαμε στο σημείο μηδέν.

Μετά από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις, αναβολές, διαπραγματεύσεις, επικοινωνιακά τεχνάσματα και πολιτικούς ελιγμούς φτάσαμε να έχουμε στα χέρια μας ένα κείμενο 50 σελίδων που καθορίζει το μέλλον της χώρας για τα επόμενα 20 χρόνια.

Η πολιτική συζήτηση, δυστυχώς, συνεχίζει να εστιάζει στο αν ο ένας ή ο άλλος πολιτικός αρχηγός έπραξε ορθώς που συμφώνησε στα μέτρα. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί συνεχίζουν να ρωτούν και να απαντούν αντίστοιχα γύρω από ζητήματα καθαρά κομματικού χαρακτήρα, που δεν έχουν καμία θέση στην τόσο κρίσιμη κατάσταση την οποία βιώνει ο τόπος.

Τα δεδομένα είναι τα εξής: Ένα νέο δυσβάστακτο και άκρως αντι-παραγωγικό Μνημόνιο (μιας που δεν παραθέτει ούτε μια πρόταση για ανάπτυξη), μια άκρως αρνητική στάση των Ευρωπαίων απέναντι στο πολιτικό σύστημα και την Ελλάδα γενικότερα, και τους Έλληνες πολιτικούς να ασχολούνται περισσότερο με την επικοινωνιακή κάλυψη των πράξεων τους παρά με τις ίδιες τους τις πράξεις.

Η Ευρώπη, η Ελλάδα, η Ελληνική κοινωνία και το Ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν φτάσει στα όρια της αντοχής αλλά και της ανοχής τους. Δεν πρόκειται για δημοσιογραφική υπερβολή να πει κανείς κάτι τέτοιο. Η Κοινωνία αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά εξαγριωμένου σώματος που προετοιμάζει την κατάλληλη στιγμή να επιτεθεί σε όποιον ασυναίσθητα πιστεύει ότι τόσο καιρό την βύθιζε αβίαστα στον πάτο. Η Ευρώπη περιμένει στην γωνία και αρχίζει πλέον να σχηματίζει την ιδέα μιας εξόδου της χώρας μας από το ευρώ.

Το πολιτικό μας σύστημα έχει χάσει εκείνα τα διακριτά χαρακτηριστικά που το καθιστούν σύστημα, δηλαδή την αξιοπιστία, την εγκυρότητα και την μέθοδο. Με απανωτές αναβολές κρίσιμων συσκέψεων. Με απανωτά εσωκομματικά και διακομματικά χτυπήματα, την στιγμή που υποτίθεται ότι όλοι στηρίζουμε την ίδια κυβέρνηση. Με αλλεπάλληλες νύξεις, αφορισμούς, καταγγελίες, ειρωνείες και αλαζονικές πρακτικές. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστεύει ότι αυτό το οποίο έχουμε σήμερα είναι πολιτικό σύστημα. Είναι κάτι άλλο. Ίσως μια αρένα κομματικών αψιμαχιών, ένα κομματικό τσίρκο, με φόντο την κατάρρευση της πατρίδας.

Οι φόβοι για μια γενικευμένη και άτακτη κοινωνική εξέγερση πληθαίνουν και διογκώνονται. Το πολιτικό σύστημα σιωπά κρατώντας στα χέρια του το κείμενο της πιθανολογούμενης καταδίκης του. Τα περιθώρια ελιγμών είναι ελάχιστα. Όπως και η ανοχή των Ευρωπαίων εταίρων απέναντι στην «ελληνική υπόθεση». Το μόνο που μένει την δεδομένη στιγμή είναι να προτάξουμε μια σοβαρή, ανιδιοτελή και πάνω από όλα αξιόπιστη εθνική συνεννόηση λίγο πριν το τέλμα. Όπου θα προτάξουμε τόσο τις ανάγκες της κοινωνίας μας όσο και την ανάγκη μιας νέας μορφής πολιτικού διαλόγου που θα αφήνει απέξω την στείρα επικοινωνία, τον άμετρο καιροσκοπισμό και τα μικροκομματικά τερτίπια όσων θέλουν με ποιήματα και φράσεις μεγάλων στοχαστών να πλανέψουν τον εξαγριωμένο Έλληνα. Που αντί να εκτονώνουν και να αμβλύνουν τις κοινωνικές αντιδράσεις αντιθέτως προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και δίνουν πάτημα στους Ευρωπαίους για άλλη μια εθνική ταπείνωση, για έναν ακόμα εθνικό υποβιβασμό.

Όλα αυτά θα πρέπει να περάσουν επιτέλους στην διάσταση του παρελθόντος. Αλλιώς δεν θα υπάρχει μέλλον…

Του ίδιου αρθρογράφου:

22.05.2012	Μισούμε την πολιτική, αλλά αγαπάμε την παραπολιτική	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
16.05.2012	Πάμε σε εκλογές, χωρίς να ξέρουμε αν θα βγάλουμε τον μήνα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
15.05.2012	Ζούμε την οριστική ήττα της λογικής	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
14.05.2012	Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ΣΥΡΙΖΑ, άμεσα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11.05.2012	Το δίπολο των εκλογών είναι ήδη έτοιμο	ΠΟΛΙΤΙΚΗ