‘Πρώτοι μάγκες’ ή… καφενείο;
03.09.2010Ο... ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Ας προσπαθήσουμε με ψυχραιμία (στο μέτρο του δυνατού πάντα…) να περάσουμε από ακτινογραφία τον αγώνα της Ελλάδας με τη Ρωσία. Πολλά ειπώθηκαν, περισσότερα γράφτηκαν, για ένα παιχνίδι που πριν το τζάμπολ του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, ελάχιστοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει τόσο μεγάλο πονοκέφαλο.
Κι αυτό, όχι γιατί χάσαμε, αλλά για το πώς χάσαμε. Η διαφορά είναι χαώδης, θα συμφωνείτε. Τι είπαν, με ένα στόμα, μια φωνή, πριν και μετά το τέλος της αναμέτρησης οι Έλληνες διεθνείς, αλλά φυσικά και ο ομοσπονδιακός τεχνικός Γιόνας Καζλάουσκας; ‘Πάντα παίζουμε για να κερδίσουμε και όχι για να χάσουμε’. Μπράβο ρε μάγκες γι’ αυτό σας γουστάρουμε, αν και για να πούμε την αμαρτία μας, δεν ξέρουμε και πολλούς που παίζουν για να χάσουν, όμως αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Επανερχόμαστε, λοιπόν… Αν πιστέψουμε τους παίκτες μας και το προπονητικό επιτελείο, τότε δύο πράγματα πρέπει να ισχύουν. Είτε οι δηλώσεις έγιναν για… καλαμπούρι, κάτι που εκ των πραγμάτων είναι ανεπίτρεπτο, γιατί δεν μιλάμε για την ομάδα της γειτονιάς μας, είτε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα μετατράπηκε ξαφνικά σε ‘καφενείο’ (κι αναφερόμαστε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι).
Γιατί, δεν το χωράει ο νους μας ότι η επίσημη αγαπημένη, σε ένα παιχνίδι που τα έδωσε όλα (;) για την κατάκτηση του ροζ φύλλου, έπαιξε τόσο χάλια. Με τέτοια εμφάνιση πως είναι δυνατόν έστω και να κοντράρουμε την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία; Εύλογο το ερώτημα.
Το παιχνίδι με την ‘αρκούδα’ ανήκει στο παρελθόν. Ούτως ή άλλως, οι Γάλλοι ήταν οι ρυθμιστές των πραγμάτων και όχι εμείς. Για τον απλούστατο λόγο ότι έπαιζαν μετά από εμάς, και μπορούσαν να ρυθμίσουν τα πάντα. Άσχετα αν την πάτησαν σαν… μπουνταλάδες, χάνοντας με διαφορά μεγαλύτερη των 11 πόντων, με αποτέλεσμα να πέσουν πάνω στην Τουρκία. Με την Ισπανία ή θα γίνουμε οι πρώτοι μάγκες, ή θα επιστρέψουμε πίσω πριν την ώρα μας.










