Ο Πολιτισμός μας σε κρίση

17.02.2012ΟΜΗΡΟΣ ΤΣΑΠΑΛΟΣ

Η σημερινή κλοπή στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας (είναι αυτό που ανακαινίστηκε εκ βάθρων την περίοδο των αγώνων, εξοπλίστηκε με συναγερμούς τελευταίας τεχνολογίας και αντιπυρικά συστήματα) ήλθε να μας θυμίσει το δομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως Κοινωνία.

Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη υποδομών, δεν είναι η έλλειψη προσωπικού με σκοπό την επαρκή φύλαξη των πολιτιστικών μας θησαυρών. Το προσωπικό μπορεί να βρεθεί, την στιγμή μάλιστα που υπάρχει πλεονάζον προσωπικό στον Δημόσιο τομέα. Είναι η λανθασμένη ιεράρχηση προτεραιοτήτων που σαν κοινωνία αφήσαμε να εμπεδωθεί και να γίνει καθημερινή πρακτική της Πολιτείας.

Στα «μεθεόρτια» της κλοπής που έγινε πρώτο θέμα παγκοσμίως, μαθαίνουμε ότι το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας δεν διέθετε προσωπικό για βραδινές βάρδιες! Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο σε περιφερειακά Μουσεία. Και ας φυλάσσονται σε αυτά πολιτιστικοί θησαυροί ανεκτίμητης αξίας και συμβολισμού.

Η Ελληνική Πολιτεία αμέλησε την επαρκή στελέχωση του Μουσείου. Η ιεράρχηση προτεραιοτήτων της χώρας μας έγκειται στο να στελεχώνει την προσωπική ασφάλεια του Πρωθυπουργού της με 200 αστυνομικούς και να αφήνει αφύλακτα Μουσεία όπως αυτό της Αρχαίας Ολυμπίας. Προφανώς και η ισχυρή φύλαξη του Πρωθυπουργού είναι αναγκαία. Όμως αναγκαία θα ήταν και η φύλαξη των Μουσείων.

Σε άλλα Μουσεία υπάρχουν ολόκληρες πτέρυγες που έχουν κλείσει επ’αόριστον λόγω έλλειψης προσωπικού ασφαλείας. Γεγονός που υποδηλώνει την λογική «πονάει κεφάλι-κόψει κεφάλι» της ελληνικής περίπτωσης. Δεν έχουμε προσωπικό, επομένως δεν χρειάζεται να ψάξουμε να το βρούμε από άλλες αστείρευτες πηγές του ελληνικού Δημοσίου και επομένως θα πρέπει να το κλείσουμε.

Τα πάντα είναι ζήτημα ιεράρχησης προτεραιοτήτων. Η Ελληνική Πολιτεία αμέλησε επιδεικτικά την προβολή και την προστασία του πολιτιστικού μας πλεονάσματος. Προτίμησε την επαρκή προστασία άλλων «υποψήφιων στόχων», αφήνοντας στον αυτόματο πιλότο και στην διακριτική ευχέρεια του κάθε «καλοθελητή» την ακεραιότητα των Μουσείων και των αρχαιολογικών μας χώρων.

Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής στάσης απέναντι στα προβλήματα που αφορούν τον Πολιτισμό. Χρειάζεται η μεταστροφή της ελληνικής κοινωνίας προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής και έμπρακτης ευαισθητοποίησης για ζητήματα Πολιτισμού που δεν αφορούν απλά ένα αρχαίο μάρμαρο ή ένα βυζαντινό κεραμικό. Χρειάζεται μια νέα ιεράρχηση προτεραιοτήτων μεταξύ του συνόλου των πολιτών αλλά και της Πολιτείας, προκειμένου το πολιτιστικό μας πλεόνασμα να μπει στην κορυφή των εθνικών μας επιδιώξεων. Και όλα αυτά χωρίς πολιτικές ρητορείες και εθνικιστικές μεγαλαυχίες.

Χωρίς στοχευμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων, χωρίς όραμα και πείσμα στο να ανέλθει η ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στην πρώτη θέση της εθνικής μας πολιτικής, είναι δύσκολο έως αδύνατο να καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση που βιώνουμε συλλογικά τα τελευταία χρόνια.

Χρέος της Πολιτείας είναι να το πράξει. Το θέμα είναι αν μπορεί. Με βάση τα δείγματα των τελευταίων δεκαετιών, δείχνει να αδυνατεί να το πράξει. Άρα φαύλος κύκλος; Όχι. Η κοινωνία των πολιτών, αφού αυτή δρα και ενισχύεται τα τελευταία χρόνια, θα μπορέσει μέσω της άσκησης πίεσης στην Πολιτεία να στρέψει τα μάτια της τελευταίας προς την σωστή κατεύθυνση. Αυτή η πίεση, σε συνδυασμό με μια εμπνευσμένη πολιτική ενός νέου Υπουργού Πολιτισμού, θα προκαλέσουν την πολυπόθητη ρήξη με τις πρακτικές του παρελθόντος και η μέχρι πρότινος διαχειριστικού τύπου πολιτική στο τομέα του Πολιτισμού θα μετατραπεί σε δυναμική πολιτική προβολής και προστασίας των πολιτιστικών μας θησαυρών.

Του ίδιου αρθρογράφου:

22.05.2012	Μισούμε την πολιτική, αλλά αγαπάμε την παραπολιτική	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
16.05.2012	Πάμε σε εκλογές, χωρίς να ξέρουμε αν θα βγάλουμε τον μήνα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
15.05.2012	Ζούμε την οριστική ήττα της λογικής	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
14.05.2012	Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ΣΥΡΙΖΑ, άμεσα	ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11.05.2012	Το δίπολο των εκλογών είναι ήδη έτοιμο	ΠΟΛΙΤΙΚΗ