Κάποια άλλα θύματα τροχαίων…

01.10.2010ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Ξεκινάς το πρωί από το σπίτι σου με την καλύτερη διάθεση, μήπως και καταφέρεις να ξεπεράσεις το άλυτο πια πρόβλημα του κυκλοφοριακού, αλλά, όσο κι αν προσπαθείς, σου τη χαλάει με τον χειρότερο τρόπο, μια τριτοκοσμική εικόνα που συναντάς στους περιφερειακούς δρόμους της Αθήνας. Μια εικόνα που, με κανέναν τρόπο δεν συμβαδίζει με αυτό που θέλουμε να χαρακτηρίζουμε ως πολιτισμό.

Και η εικόνα είναι, και ανατριχιαστική και αηδιαστική. Αναφέρομαι στα λιανισμένα πτώματα άτυχων ζώων, κυρίως σκυλιών και γατιών, που έχουν “πατηθεί” από τα διερχόμενα αυτοκίνητα (κανα-δυο φορές έχω δει στην περιφερειακή της Κατεχάκη χτυπημένη και κάποια άτυχη αλεπουδίτσα), που παραμένουν παρατημένα, δείγματα μιας κοινωνικής αναλγησίας και έλλειψης πολιτισμού.

Ε, θα μου πείτε, εδώ σκοτώνονται άνθρωποι σε τροχαία, τι να κάνουμε… Πρώτον, να φροντίσουμε να μη σκοτώνονται άνθρωποι (… φέξε μου και γλίστρησα) και δεύτερον –και αυτό είναι το πιο σημαντικό- να μην μένουν επί μέρες τα άτυχα ζωάκια λιωμένα και πατημένα σαν χαλκομανίες πάνω στην άσφαλτο. Επιβάλλεται, αν επιμένουμε να αυτοαποκαλούμεθα πολιτισμένοι, να τα μαζεύουν άμεσα οι υπηρεσίες, είτε των δήμων, είτε των νομαρχιών, είτε όποιος άλλος “μασκαράς” είναι αρμόδιος.

Και αυτή η ανατριχιαστική και αηδιαστική εικόνα, τυμπανιαίων πτωμάτων τις πρώτες ημέρες, που στη συνέχεια μεταβάλλονται από το συνεχές πάτημα των αυτοκινήτων, σε αποκρουστικές χαλκομανίες, παραμένει επί της ασφάλτου, έως ότου λειώσει τελείως. Όταν μάλιστα καλοκαιρεύει, και ανοίξεις τα παράθυρα στο αυτοκίνητό σου, σου έρχεται και η χαρακτηριστική μυρωδιά της πτωμαϊνης.

Αναφέρομαι σε πολύ κεντρικούς δρόμους του λεκανοπεδίου. Για παράδειγμα, στην περιφερειακή της Κατεχάκη, που απέχει ελάχιστα από το κέντρο της Αθήνας, στη Λεωφόρο Μαραθώνος, στην Βάρης-Κορωπίου, στο Ποτάμι, και σχεδόν σε όλες τις υπόλοιπες. Άσε πια την επαρχία, όπου αυτή την αλγεινή εικόνα, με περισσότερα θύματα, ανάμεσά τους και άγρια ζωάκια, την αντικρίζεις μεγενθυμένη σε όλο το οδικό δίκτυο της χώρας. Και, δυστυχώς για εμάς, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε (αλήθεια, τι στρεβλά μυαλά κουβαλάμε), πόσο κοστίζει στην τουριστική εικόνα του τόπου, για την προβολή της οποίας ξοδεύουμε κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και μετά κάνουμε ό, τι μπορούμε (σκουπίδια, τσιμέντο, κακό service) για να την καταστρέψουμε.

Άπειρες φωνές τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης μας έχουν εγκαλέσει και καταγγείλει (και συνεχίζουν) γι’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, που μόνο στον Τρίτο Κόσμο συναντάς. Και αυτή την απαξίωση του τόπου, την έχω συναντήσει προσωπικά και εγώ, όταν γνωστοί μου από ευρωπαϊκές χώρες μου έχουν διατυπώσει πολύ έντονα την αποστροφή τους.

Ξέρετε γιατί δεν μαζεύουν τα άτυχα ζωάκια; Γιατί οι αρμόδιοι είναι τεμπέληδες και αδιάφοροι. Ο Δήμος τα φορτώνει στη Νομαρχία, η Νομαρχία στην Περιφέρεια, η Περιφέρεια στο υπουργείο, και πάει λέγοντας… Και αυτή η ανατριχιαστική εικόνα στην άσφαλτο, παραμένει προς δόξαν του πολιτισμού μας.

Για να δούμε και τον “Καλλικράτη”. Αυτός θα μπορέσει να τα μαζέψει;

Του ίδιου αρθρογράφου:


13.04.2012	Πως υπολογίζεται ο εορτασμός του Πάσχα	ΚΟΙΝΩΝΙΑ

10.04.2012	Αν καθόταν Ισλανδός στήν Ηρώδου Αττικού…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

02.04.2012	Οι γερμανικές αποζημιώσεις και η εθνική μειοδοσία	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

25.03.2012	Η σημαία του Παπαδήμου…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

13.03.2012	Υποκρισίες…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ