Σκύλοι και άνθρωποι

29.10.2010ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Μια σοφή, όπως οι περισσότερες, ελληνική παροιμία, λέει πως «όποιος νύχτα περπατάει, λάσπες και… απαυτά πατάει». Λόγω καθωσπρεπισμού, αποφεύγω την ορθή φραστική διατύπωση, που πιστεύω πως όλοι γνωρίζετε. Τα εν λόγω λοιπόν… θέματα, που κινδυνεύεις να πατήσεις μέσα στο σκοτάδι, μπορείς να τα πατήσεις –και να την πατήσεις- και στο φως της ημέρας, και μάλιστα, ακόμη και σε δρόμους του κέντρου της Αθήνας.

Δυστυχώς, είναι φοβερή η έλλειψη πολιτισμού που μαστίζει τη νεοελληνική κοινωνία. Και, σχεδόν όλοι μας, κάνουμε ό, τι μπορούμε για να το αποδεικνύουμε περίτρανα, σε καθημερινή βάση. Έχουμε μάθει, ως… χοίροι, να ζούμε παρέα με τα σκουπίδια μας, που όλοι πετάμε όπου βρούμε. Καθόμαστε πάνω τους, τρώμε δίπλα τους, και είναι προφανές πια ότι δεν μας ενοχλούν, αντίθετα μάλλον μας ενοχλούν μέρη τα οποία είναι καθαρά.

Το καλοκαίρι, δεν ξαπλώνουμε για την ηλιοθεραπεία μας, σε παραλίες που είναι γεμάτες σκουπίδια και αποτσίγαρα; Μας βλέπετε να ενοχλούμαστε; Όχι, και από πάνω προσθέτουμε και τα δικά μας απορρίμματα.

Το θέμα μου σήμερα είναι οι «νάρκες» που αφήνουν στα πεζοδρόμια οι συμπαθείς και καθόλα πιστοί τετράποδοι φίλοι μας, οι σκύλοι. Και δεν μιλώ για τους αδέσποτους, αυτοί δείχνουν να έχουν ανατροφή και κοπρίζουν συνήθως σε απόμερα σημεία. Μιλώ για τους σπιτικούς, που ενώ αυτοί θα έπρεπε να είναι οι καλοαναθρεμμένοι, αντίθετα είναι οι πιο ανάγωγοι, που τα «κάνουν» όπου βρουν, ακόμη και στις πόρτες των σπιτιών.

Αλλά οι πιο ανάγωγοι, πολλαπλασίως από αυτούς, είναι τα αφεντικά τους. Τους βγάζουν βόλτα με το λουράκι, και τους αφήνουν να «ανακουφίζονται» όπου βρουν, χωρίς να μαζεύουν. Στην Ευρώπη (αλήθεια, είμαστε εμείς Ευρωπαίοι;) και στις υπόλοιπες πολιτισμένες χώρες, τα αφεντικά των τετράποδων κρατούν φαράσι και σακούλα, και αμέσως καθαρίζουν το «προϊόν». Γιατί, αν δεν το πράξουν και τους πιάσουν, πέφτει βαρύτατο πρόστιμο.

Πρόσφατα, περπατώντας στην περιοχή των πολύπαθων Εξαρχείων, διαπίστωσα ότι υπήρχαν διεσπαρμένες «νάρκες» σε όλους τους πεζόδρομους και τα πεζοδρόμια της περιοχής. Και, για να τις αποφύγεις, πρέπει να περπατάς με σκυμμένο το κεφάλι, για να ελέγχεις που θα πατήσεις. Τώρα, αν είναι βράδυ… την πάτησες. Ίδια εικόνα και γύρω από την Κάνιγγος, και προς το Πεδίο του Άρεως.

Αυτό είναι το κέντρο. Έλα όμως που στις… καλές γειτονιές, όπου υποτίθεται ότι περισσεύει η αγωγή, όπως στο Ψυχικό, την Κηφισιά, τη Γλυφάδα και βέβαια παντού αλλού, τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα «σκυλονάρκες». Βγάζουν βόλτα το συμπαθές κατά τα λοιπά τετράποδό τους, και δεν νοιάζονται αν σου λερώσουν την είσοδο του σπιτιού σου, ή παρακάτω το πεζοδρόμιο, δεν τους ενδιαφέρει αν τα πατήσεις και μετά κυριολεκτικά… σκυλοβρωμάς! Αν αυτό δεν είναι ασυνειδησία και τραγική έλλειψη πολιτισμού, τότε τι είναι, παρακαλώ;

Τα πεζοδρόμια της πόλης, μόνο κατ’ ευφημισμό αποτελούν, όπως λέει το όνομά τους, τους δρόμους των πεζών. Σπασμένες πλάκες, λακκούβες, τραπεζοκαθίσματα, παρκαρισμένα μηχανάκια και ΙΧ, άντε να περάσει άνθρωπος από εκεί. Και αν τα βρει ελεύθερα, μπορεί να είναι σπαρμένα με «τούρτες». Ωραία εικόνα κύριοι δήμαρχοι, απανταχού του λεκανοπεδίου και της υπόλοιπης χώρας, τώρα που ξαναζητάτε την ψήφο μας.

Κι αν σπεύσει κάποιος να με κατηγορήσει για έλλειψη φιλοζωίας, σας πληροφορώ ότι μια ζωή είχα σκυλιά, και πάντα πρόσεχα τις… ανάγκες τους.

Του ίδιου αρθρογράφου:


13.04.2012	Πως υπολογίζεται ο εορτασμός του Πάσχα	ΚΟΙΝΩΝΙΑ

10.04.2012	Αν καθόταν Ισλανδός στήν Ηρώδου Αττικού…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

02.04.2012	Οι γερμανικές αποζημιώσεις και η εθνική μειοδοσία	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

25.03.2012	Η σημαία του Παπαδήμου…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ

13.03.2012	Υποκρισίες…	ΑΙΡΕΤΙΚΑ