Εν τούτοις αυτά ελάχιστοι τα πιστεύουν. Η αξιοπιστία του φιλο-ευρωπαικού χώρου στην Ελλάδα έχει κατακρημνισθεί. Εξ αιτίας της συμπεριφοράς και των κυβερνήσεών μας αλλά και των δανειστών.
Η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου επέλεξε να αποπληρώσει τα 435 εκατ. ευρώ γιατί μέχρι σήμερα η Eυρωζώνη δεν έχει διαθέσει τις συγκεκριμένες ασυλίες.
Δεν είναι ακριβές επίσης πως τα έσοδα της χώρας αρκούν για όλες τις εσωτερικές μας ανάγκες και πως τα δανεικά πηγαίνουν μόνο για εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους.
Με την διακυβέρνηση Καραμανλή του νεώτερου το πρόβλημα κορυφώθηκε. Ο κόσμος είχε επενδύσει ελπίδες και είχε δώσει την εξουσία σε μια ανανεωμένη υποτίθεται κεντροδεξιά κομματική οντότητα.
Καθαρός νικητής των εκλογών δεν χωράει αμφιβολία πως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι’ ακολουθεί η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.
Μπροστά σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση ο κόσμος παρασύρεται από συνθήματα και εξωπραγματικές υποσχέσεις κι’ ετοιμάζεται να ενισχύσει παρατάξεις που υπόσχονται επιστροφή στο παρελθόν και, ουσιαστικά, βάθεμα των αδιεξόδων.
Στην Ελλάδα όμως, όπως και στην Ιταλία και την Γαλλία, το πρόβλημα είναι διαφορετικό. Η χρεοκοπία εδώ προέρχεται από το κράτος.
Αυτή η έλλειψη σοβαρής συζήτησης για τα επόμενα των εκλογών είναι που χαρακτηρίζει την επερχόμενη αναμέτρηση. Όπως και η πολυδιάσπαση των παρατάξεων που θα μπορούσαν να προσδώσουν σοβαρότητα στην εκλογική μάχη.
Η εξαφάνιση μιάς χώρας από το διεθνές στερέωμα είναι δυνατόν να οφείλεται σε πολλούς λόγους. Η διατάραξη της κοινής πεποίθησης περί υπαγωγής σε ένα ομοιογενές σύστημα κοινωνικών αξιών ίσως είναι το σπουδαιότερο.
Οι …απροσδιόριστες εκλογές πλησιάζουν. Και η εφιαλτική προοπτική ενός αποτελέσματος που θα μας ρίξει στα Τάρταρα της ακυβερνησίας γίνεται κοντινότερο. Πως αντιδρά στην προοπτική αυτή ο πολιτικός κόσμος; Με βουτιές δυστυχώς στα παραδοσιακά πολιτικά παιχνίδια και με αδιαφορία για το …
Η πολιτεία κλέβει ανερυθρίαστα τους πολίτες της, γίνεται συνεταίρος στην οικονομική τους καθημερινότητα δίχως να προσφέρει το οτιδήποτε για την συμμετοχή και τις απολαβές της.
Ποιες είναι οι πραγματικές επιλογές για τους Έλληνες σήμερα; Το σύστημα δεν δείχνει έτοιμο να αλλάξει. Τα μεγάλα λεγόμενα κόμματα δεν είναι έτοιμα να βάλουν το χέρι στην πληγή.
Είναι περίπου αυτονόητο πως πίσω από την αφηρημένη καταγγελία περί αδίστακτων κερδοσκόπων οι πάντες θεωρούν πως κρύβονται μεγάλα ιδιωτικά χρηματιστικά και επενδυτικά συμφέροντα που αποσκοπούν στην ανατροπή των εθνικών οικονομιών για την εξασφάλιση μεγάλων κερδών.
Στον ιδιωτικό τομέα έχουμε ήδη πάνω από 900.000 απολυμένους κι ανέργους. Στο δημόσιο ουσιαστικά ούτε έναν! Γιατί; Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα είναι πολίτες κατώτερης κατηγορίας; Με την τύφλωσή τους μας οδηγούν στην καταστροφή.
Επέμεινα πως, δίχως τον απαράβατο όρο από τους δανειστές μας πως χρήματα δεν εκταμιεύονται αν δεν μειωθούν δραματικά οι δημόσιες δαπάνες και το μέγεθος του κράτους, το PSI και η νέα δανειακή σύμβαση θα είναι καταστροφή.
Το Μνημόνιο αποτελούσε κάποια λύση. Και είχε σίγουρα προοπτική. Με δύο βασικές προϋποθέσεις. Να το εφαρμόζαμε. Και η κυβέρνηση να επέλεγε σωστές πολιτικές.
Η νέα δανειακή σύμβαση και ιδίως το PSI, εφ' όσον εγκριθούν, θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε διάλυση δίχως να είναι σε θέση να λύσουν το παραμικρό πρόβλημα.
Δεν πρόκειται να δεχθούμε εντολές αυτοκαταστροφής που δεν στηρίζονται σε καμία απολύτως οικονομική λογική. Πρόβλημά μας δεν είναι η διάσωση των Ευρωπαϊκών Τραπεζών.
Οι αρχές αυτές ξεχάστηκαν, παραμέρισαν και σε πολλές επιπτώσεις ποδοπατήθηκαν. Το αναπόφευκτο αδιέξοδο μιας ζωής στηριγμένης στην ευκολία και τα δανεικά δεν άργησε να φανεί.
Ο Χρυσοχοίδης λοιπόν δεν είχε διαβάσει αυτό που στήριζε και που τελικά ψήφισε. Πράξη ακατανόητη για υπεύθυνο πολιτικό πρόσωπο. Όλοι όμως αυτοί που διαπρύσιοι καταφέρονται κατά του Μνημονίου μήπως το έχουν διαβάσει;
Ομολογώ πως δεν κατάλαβα τον παραλληλισμό που κάνει ανάμεσα στα γραπτά μου και στις απόψεις του Λέστσεκ Κολακόφκσι για τον σοβιετικό μαρξισμό. Θα πρέπει μάλλον να ξαναδιαβάσει τον Κολακόφσκι.
Αν η χώρα διέθετε στιβαρές και αποφασισμένες πολιτικές ηγεσίες που θα στόχευαν με πίστη στις μεταρρυθμίσεις και στην αλλαγή χαρακτήρα και κατεύθυνσης της κοινωνίας μας θα το μοίραζαν στα σχολεία.
Από την πρώτη στιγμή ο Θατσερισμός δαιμονοποιήθηκε από την Αριστερά, αλλά και από την παραδοσιακή και λαικίστικη Δεξιά (και στην Βρετανία !!).
Το Κεφάλαιο έχει εθνικότητα μας λέει, διεύθυνση και αριθμό κατοικίας. Ναι, αλλά τα Hedge Funds και τα Μutual Funds μπορεί να είναι κατ’ εξοχήν πολυεθνικά.
Με δεξιούς αριστερούς, και αριστερούς δεξιούς!! Οι πρώτοι, κομμουνιστές η σοσιαλιστές κατά δήλωσή τους, υπεραμύνονται της ατομικής ιδιοκτησίας, καταγγέλλουν το χαράτσι της ΔΕΗ κι αντιδρούν στα τέλη και τους φόρους.
Καλούν σοσιαλιστές, κρατικοπατερναλιστές δεξιούς και ήπιους σοσιαλδημοκρατες να εφαρμόσουν μέτρα οικονομίας της αγοράς. Πολιτικές δηλ που δεν πιστεύουν.
Με τέτοια χρηματικά όπλα στα χέρια τους πολλές χώρες (Κίνα, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Σαουδική Αραβία, Νορβηγία, Νότια Κορέα, Εμιράτα κλπ) επιβάλλουν κανόνες διεθνών συμπεριφορών και κρατούν όμηρους λαούς και μικρότερες (ακόμα και ισχυρές, λχ τις ΗΠΑ) οικονομίες.
Ιδιαίτερος δε είναι ο ρόλος αυτών των χωρών στην Παγκόσμια κρίση χρέους. Οι χώρες αυτές διαχειρίζονται τεράστια διαθέσιμα με εντελώς αδιαφανή τρόπο και έτσι είναι σε θέση να ταράξουν τις διεθνείς αγορές.
Για να διασφαλίσουν την πρόσβασή τους στα δάνεια της ΕΚΤ οι τράπεζες εφαρμόζουν πλήθος περίπλοκες συναλλαγές με άλλα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, τα λεγόμενα «liquidity swaps».
Τι σόι όμως κυβέρνηση εθνικής ενότητας είναι αυτή; Ουσιαστικά τα δύο κόμματα θα κυβερνούν μέσω αντιπροσώπων που υποχρεωτικά θα υπακούουν στις ηγεσίες των δύο μεγάλων παρατάξεων.
23.05.2012
22.05.2012