Γι’ αυτούς, δε θα είναι και τόσο μεγάλη έκπληξη να περάσουν στον τελικό, αν και απέναντι στην καταιγιστική ΤΣΣΚΑ Μόσχας, το πράγμα μοιάζει αρκετά δύσκολο. Έχουν, πάντως, πείσμα, ψυχραιμία και θα το παλέψουν.
Το κοινό, μάλιστα, συχνά παρατηρούσε και μεγάλες διαφορές στο σκορ, με την ομάδα που αγωνίζονταν στην έδρα της, συνήθως να τα καταφέρνει.
Το παραπάνω σκηνικό γίνεται περισσότερο έντονο, αν σκεφτεί κανείς ότι στον αυριανό τελικό αναμετρόνται δύο «μισητοί» αντίπαλοι.
Πού είναι εκείνοι οι γρήγοροι ένα-δύο συνδυασμοί στους οποίους είχε συνηθίσει τους ποδοσφαιρόφιλους η «Μπάρτσα»; Πού είναι εκείνη η ομάδα που δε χρειαζόταν ιδιαίτερο κόπο για διαβολίσει τον οποιονδήποτε αντίπαλο;
Οι πάντες στο Λιμάνι βλέπουν τη φετινή χρονιά ως ευκαιρία, και όχι άδικα, αφού η ομάδα δείχνει πιο ικανή από ποτέ τα τελευταία χρόνια να κάνει κάτι καλό και εκτός συνόρων.
Η μεταγραφή έγινε. Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να νιώθει πλέον ασφαλής και ο Ρόι Κάρολ περισσότερο ευτυχισμένος. Ο Ρόι Κάρολ σίγουρα δεν έχει μία τυχαία ιστορία και αν από του πουθενά έσκασε στο λιμάνι του ΟΦΗ και κανένας δεν ασχολιόταν …
Οι εννέα συναντήσεις τους ανέδειξαν τη Ρεάλ νικήτρια μόλις μία, στον περσινό τελικό Κυπέλλου, κι αυτή αν θέλει κάποιος μπορεί να την υποβαθμίσει, δεδομένου ότι δε σημειώθηκε εντός 90λεπτου, αλλά χρειάστηκε η παράταση.
Αυτό δε που προκαλεί τη μεγαλύτερη ειρωνεία είναι η στροφή προς το νέο αίμα. Πολύ καλό και μπράβο. Δε χρειάζεται να γκριζάρουν τα μαλλιά ενός ποδοσφαιριστή για να παίξει στην πρώτη ομάδα.
Ο δαιμόνιος τεχνικός, βέβαια, που χαίρει να νίβει τα χείρας του σε παρόμοιες αποτυχίες της ομάδας του έσπευσε να αφιερώσει τη νίκη της «Μπάρτσα» στη «θεά» τύχη. Αρκεί βέβαια να του πει κανείς ότι ακόμη κι αυτή συχνά ευνοεί τους ικανούς!
Το κακό είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτήν, αναγνωρίζει κανείς το κακό που μπορούν να προκαλέσουν τα χρήματα, αυτά που κατά τα αρχικά φαινόμενα –ίσως- μπουν στα ταμεία του Παναθηναϊκού για τη σωτηρία του.
Καθένας βέβαια με ό,τι έχει πορεύεται και σ’ αυτή τη χώρα που πάντα το ξένο μας μάγευε, το από αλλού φερμένο, ίσως μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα όταν στο πρόσωπο του Λέτο μπορούμε να δούμε αυτό του Μέσι. Ίδιο εθνικό αίμα τους ενώνει άλλωστε!
Ο Άρης πάει σε τρίτη αλλαγή προπονητή μέσα σε έναν χρόνο περίπου. Με προσωρινή διάθεση θα βάλει στη θέση αυτή τον Νίκο Πασσιαλή. Ένα δικό του παιδί, όπως ο Μιχαλήτσος. Για πόσο;
Γίνεται σαφές ότι η δραματική –όπως εξελίχθηκε- συνεισφορά του Αγκουέρο δε θα μπορούσε να έρθει σε καλύτερη χρονική στιγμή. Ευρώπη και Premiership, here they come…
Ήταν ωστόσο αυτή η άρνηση ενός σταρ, εδώ που τα λέμε, να μπει αλλαγή που εξόργισε τον προπονητή του ή ότι εκείνο το λεπτό κατάλαβε με πόσο λάθος στρατηγική πήγε να αντιμετωπίσει το βράδυ της Τρίτης τους πολύ πιο έμπειρη Μπάγερν Μονάχου μέσα στο «Αλιάντζ Αρένα»;
«Ήταν πολύ καλό για εμένα, ως προπονητής της Ελλάδας, να αντιμετωπίσουμε αυτήν την ομάδα, γιατί μας έδειξε πώς μπορούμε να βελτιωθούμε. Φέτος, από αυτούς εξαρτάται εάν θα κερδίσουν το χρυσό. Το καλό για την Ισπανία είναι ότι διατηρεί το υψηλό επίπεδο ακόμα και στις χαμηλότερες κατηγορίες. Είναι ένα ταλέντο που ανήκει στην ομάδα».
23.05.2012
22.05.2012