Ο Χάρης Παυλίδης είναι Διευθυντής του Statesmen
Οι πολίτες χρειάζεται να πεισθούν ότι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ θα σταθούν στο πλευρό του με σοβαρότητα και ευθύνη ώστε να μην εφαρμοσθούν τα μέτρα που θα δώσουν τη χαριστική βολή στη κοινωνία χωρίς μάλιστα κανένα όφελος για την Ελλάδα.
Αυτή τη φορά ελπίζουμε ότι το «πάθημα» τους έγινε «μάθημα» ώστε να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την εθνική ενότητα. Κι αυτός ο δρόμος περνάει μέσα από κυβέρνηση συνεργασίας.
Μιας παράταξης η οποία θα περιλαμβάνει τη Δημοκρατική Δεξιά, τους Φιλελεύθερους, τη Κεντροδεξιά, το Κέντρο και τη Σοσιλαδημοκρατία.
Όσο διευρύνεται μια παράταξη τόσο διευρύνεται και η απήχησή της στο εκλογικό σώμα. Δεν είναι βέβαιο ωστόσο σε ποιο βαθμό αυξάνεται η δυναμική της στη κοινωνία. Θα φανεί στο αμέσως προσεχές διάστημα.
Να απευθυνθεί σε όλους τους Έλληνες και ξεπερνώντας τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, να ενώσει και να συνθέσει ένα νέο ιδεολογικό όραμα και μια «νέα ιδέα» για το Έθνος.
Τώρα είναι η ώρα του Αλέξη Τσίπρα που λέει αυτά που θέλουν ν’ ακούσουν οι «καταναλωτές», σε μια πολιτική «αγορά» που δεν υπάρχει και μαζί της δεν υπάρχουν και τα «προϊόντα» που κυριαρχούσαν πριν από μερικούς μήνες.
Ο Αντώνης Σαμαράς να διαπραγματευθεί από τώρα τα επονείδιστα μέτρα του Ιουνίου και να πείσει τους Ευρωπαίους φίλους μας ότι ο λαός δεν μπορεί να τα σηκώσει.
Είναι προφανές ότι «Ο άνθρωπος που φοβάται η Ευρώπη», σύμφωνα με τον τίτλο που επέλεξε το γαλλικό περιοδικό για να συνοδεύσει τη συνέντευξη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν φοβίζει τους Έλληνες.
Τη θέλουμε τη δανεική σύμβαση; Ασφαλώς γιατί διαφορετικά δεν θα έχουμε χρήματα. Τα μέτρα που τη συνοδεύουν; Αυτά που έχουν βυθίσει τη χώρα στην ύφεση προφανώς όχι. Εκείνα όμως που εξορθολογίζουν τις δημόσιες δαπάνες ναι.
Αμέσως μετά το αποτέλεσμα της 6ης Μαίου, με μια σειρά άρθρων είχαμε τονίσει τη συστράτευση όλων των δυνάμεων της Δεξιάς του Κέντρου και του Φιλελευθερισμού. Ήμασταν μάλιστα οι μόνοι που προτείναμε πως η σχηματοποίηση αυτού του Ευρωπαϊκού Μετώπου, θα μπορούσε …
Πίσω από την δημοσιονομική κατάρρευση, η οποία δοκιμάζει σκληρά την κοινωνία μας και τον παροξυσμό της οποίας βιώνουμε διαλυτικά, βρίσκεται η μερικότητα του λαϊκισμού που διεκδικεί ψευδεπίγραφα τον χαρακτήρα της καθολικότητας.
Η αλλαγή στρατηγικής, που τώρα έχει στόχο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον δημαγωγικό λόγο των ΑΝ. ΕΛ, είναι βέβαιο ότι θα φέρει αποτελέσματα. Αρκεί βεβαίως η Νέα Δημοκρατία να μην επικεντρώσει τις επιθέσεις της στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει συμφωνήσει με την κ. Κατσέλη να την εντάξει στα ψηφοδέλτια του. Την υπουργό του ΠΑΣΟΚ που υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο!
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου ο λαός τιμώρησε και έστειλε το μήνυμα. Όλοι πλέον γνωρίζουν ποιοι το κατανόησαν και ποιοι το αγνόησαν.
Οι Έλληνες επέλεξαν αντί της υπευθυνότητας την ανευθυνότητα. Αντί της λογικής τον παραλογισμό. Αντί της συνέπειας την ασυνέπεια.
Πάλι απ’ την αρχή, νέος γύρος διαβουλεύσεων και ενδεχομένως να καταλήξουμε πάλι στο ίδιο αδιέξοδο. Και όλα αυτά ενώ την ίδια στιγμή η Ελλάδα θα καταρρέει και η κοινωνία θα οδηγείται σ’ έναν νέο εθνικό διχασμό.
Και αναρωτιέται κανείς γιατί έπρεπε η χώρα να μπει σε τέτοια περιπέτεια, αφού είχαμε πρωθυπουργό τεχνοκράτη; Σε τι θα διαφέρει, αλήθεια, η κυβέρνηση Παπαδήμου από μια άλλη κυβέρνηση προσωπικοτήτων;
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όση περισσότερη σημασία τους δίνουν, τόσο θα απομακρύνεται η συνεννόηση και η συνεργασία, και η χώρα θα έχει κάθε δύο μήνες εκλογές.
Αυτή την ώρα χρειάζονται ηγέτες που θα υπερβούν τα κομματικά τους σύνορα, ώστε να συναντηθούν σ’ ένα κοινό μέτωπο που θα εμποδίσει τις ακραίες δυνάμεις να εφαρμόσουν το σχέδιο εξόδου της χώρας από την Ευρώπη και την επιστροφή της δραχμής.
Η ευθύνη της Αριστεράς, στην οποία οι πολίτες έδωσαν δύναμη προκειμένου από κομπάρσος να μετατραπεί σε πρωταγωνιστή, είναι μεγάλη. Δυστυχώς όμως για τη χώρα, φαίνεται ότι δεν μπορεί να τη σηκώσει στους ώμους της.
Η μόνη διαφορά του Αλέξη Τσίπρα με τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι ένα «Ω». Ο δεύτερος είπε «βυθίσατε το χόρα». Ο πρώτος ετοιμάζεται να βυθίσει τη χώρα. Αυτό ας το θυμούνται όσοι… προλετάριοι των βορείων προαστίων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Αντώνης Σαμαράς θα πρέπει να καταλάβει ότι η επανένωση της κεντροδεξιάς δεν αρκεί. Ποιος νοιάζεται αν θα επιστρέψει ο τάδε ή η δείνα. Απολύτως κανέναν. Η επανένωση θα είχε νόημα πριν από τις εκλογές.
Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συνεχίζουν να κινούνται σε προεκλογικούς ρυθμούς. Παρατείνουν την προεκλογική περίοδο και απευθύνονται στους ψηφοφόρους, προσπαθώντας να αυξήσουν τα ποσοστά τους.
Η «νέα» μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη, πρέπει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο πρώτο συνθετικό, αναδεικνύοντας τον δημοκρατικό και προοδευτικό χαρακτήρα της Νέας Δημοκρατίας, ώστε άμεσα να ξεκινήσει η ανασυγκρότηση της.
Το «ιστορικό χαμηλό» δημιουργεί προϋποθέσεις ανασύνθεσης του πολιτικού τοπίου, τόσο στον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς όσο και σ’ αυτόν της κεντροαριστεράς.
Προφανώς είναι διαφορετικό να βγάζεις τον κόσμο στο δρόμο από το να αναλαμβάνεις κυβερνητικές ευθύνες. Αφήστε που επιδιώκουν-ενώ η χώρα απειλείται με χρεοκοπία- νέες εκλογές για να αυξήσουν τα ποσοστά τους!
Υπό αυτή την έννοια οι πολιτικοί ηγέτες, όχι μόνο των δύο μεγάλων ηττημένων αλλά όλων εκείνων που θέλουν την παραμονή μας στην Ευρώπη, χρειάζεται να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Η ιδεολογική επαναπροσέγγιση με τον φιλελεύθερο κεντρώο χώρο, μπορεί να φαίνεται δύσκολη, αλλά δεν είναι. Αρκεί οι πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν να συνοδεύονται και από πολιτική γενναιότητα.
Δεν μπορεί η Ελλάδα να μετεωρίζεται στην αβεβαιότητα που προκαλεί ένα εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο σε μεγάλο βαθμό διαμορφώθηκε από την εξαλλοσύνη μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ, και τον λαϊκισμό που διαπερνά οριζόντια τον πολιτικό κόσμο. Ας είμαστε ρεαλιστές.
Ο κ Σόιμπλε τόλμησε να παρέμβει στις εσωτερικές πολιτικές και δημοκρατικές μας λειτουργίες, με μία δήλωση που επιβεβαιώνει ότι κάθε άλλο παρά πιστεύει στην Ευρώπη και στην τόσο απαραίτητη για τη συνοχή της κοινοτική αλληλεγγύη.
23.05.2012
22.05.2012