Ο Ρωμύλος Κομνηνός είναι πολιτικός επιστήμονας, και επικοινωνιολόγος
Η επιλογή Ρουπακιώτη δεν ήταν τυχαία. Και θα πρέπει να το λάβουν υπόψη τους τα κόμματα του αστικού χώρου, που κατέρχονται στις εκλογές προτάσσοντας το επιχείρημα της υπεράσπισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.
Η Άνγκελα Μέρκελ βρίσκεται ήδη, εμμέσως, σε προεκλογική εκστρατεία, καθώς οι βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία είναι προγραμματισμένες για τον Σεπτέμβριο του 2013.
Πολιτικός ο οποίος ανδρώθηκε σε περιόδους εξαιρετικά δύσκολες και συγκρουσιακές, ο Κάρολος Παπούλιας εξάντλησε τους δεξιοτεχνικούς χειρισμούς, για να πετύχει τη συμφωνία των κομμάτων στον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης.
Το πολίτευμά μας δεν απειλείται φυσικά από τη Χρυσή Αυγή. Είναι λοιπόν λανθασμένη η προσέγγιση του Δημάρχου Θεσσαλονίκης περί «απαγόρευσης» του κόμματος της Χρυσής Αυγής.
Εναλλακτικά, πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα είναι να επιδιώξει τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης της Κεντροαριστεράς, με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ.
Που προσπέρασε την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Μαύρου, και κατάφερε να ακολουθήσει θυελλώδη διαδρομή, ως το απόλυτα κυρίαρχο Κίνημα στον ιδεολογικό χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.
Μια παράμετρος εξαιρετικά χρήσιμη, σε μια περίοδο κατά την οποία οι δημοσκοπήσεις και οι εκτιμήσεις των πολιτικών αναλυτών καταγράφουν ένα μάλλον αβέβαιο πολιτικό σκηνικό.
Η Δημοκρατική Αριστερά, δεν κατάφερε να εξελιχθεί σε λιμάνι υποδοχής νέων και άφθαρτων στελεχών, αλλά αντιθέτως συγκέντρωσε στις τάξεις της ξεθωριασμένες φιγούρες από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ.
Αμφότεροι είναι υποψήφιοι στη Β’ Αθηνών, και επιδιώκουν το καλύτερο δυνατό εκλογικό πλασάρισμα, ώστε να έχουν λόγο και ρόλο στις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.
Μια εκτίμηση που προϋποθέτει ότι τα δυο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, δεν θα έχουν το εκλογικό πλασάρισμα που προσδοκούν, έτσι ώστε να… χρειαστούν τη Δημοκρατική Συμμαχία.
Προσπαθεί να ξεχωρίσει το κόμμα της από τον… σωρό του αντι-μνημονιακού μπλοκ που κατέρχεται σε αυτές τις εκλογές, προσδοκώντας ότι σε μια κρίσιμη μάζα μετριοπαθών αλλά αναποφάσιστων ψηφοφόρων, η Δημοκρατική Συμμαχία θα κατοχυρωθεί ως η «3η λύση».
Παρόντος του Γιώργου Γεννηματά, η διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου θα θύμιζε… απευθείας ανάθεση, όχι όμως όπως συνέβη με τη διαδοχή του Κώστα Σημίτη από τον Γιώργο Παπανδρέου, και του Γιώργου Παπανδρέου από τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να αποτελεί πολιτικό πρόβλημα για τον τόπο και την επομένη των εκλογών, εφόσον εμπλακεί σε συζητήσεις για τη συγκρότηση μιας συγκυβέρνησης. Γιατί, όσα έχει να κρύψει και να εμποδίσει να γίνουν, είναι αθροιστικά και ποιοτικά περισσότερα από την αναγκαιότητα να κυβερνηθεί ο τόπος.
Ακόμη πιο δραματικές είναι οι διαπιστώσεις για την τάση της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ από το 2009, να… αγκυροβολήσει σε επιλογές όπως το άκυρο-λευκό-αποχή (13,9%) ή τους αναποφάσιστους (19,2%).
Ο πρωθυπουργός μιας χώρας σε βαθιά κρίση, που αντιμετωπίζει εγγενή δυσκολία να πείσει τις αγορές ότι αξίζει να την εμπιστευτούν ξανά, και έχει ουσιώδη παράπονα από τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων και δανειστών της, συναντάται με τον υφυπουργό Οικονομικών της μοναδικής εναπομείνασας υπερδύναμης.
Έχει στείλει στον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν το μήνυμα ότι η Ουάσινγκτον δεν θα είχε πρόβλημα να συνεχίσει η Τεχεράνη το πυρηνικό πρόγραμμά της, με την απαραίτητη ωστόσο προϋπόθεση ότι θα αφορούσε αποκλειστικά και μόνο μη στρατιωτικούς σκοπούς.
Μετά το αρχικό κύμα ενθουσιασμού και αισιοδοξίας που προκάλεσε η διαδοχή του Γιώργου Παπανδρέου από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, το ΠΑΣΟΚ δείχνει σήμερα να αποσυσπειρώνεται και πάλι.
Θυμίζοντας… υποσυνείδητα ότι την πολιτική διεύθυνση μιας κυβέρνησης, οφείλει να την έχει ο πρωθυπουργός της. Όταν εκείνος δεν μπορεί, τότε αρχίζουν τα προβλήματα. Όπως συμβαίνει σήμερα.
Έρχεται λοιπόν να καλύψει το κενό ελπίδας και προσδοκιών που έχει δημιουργήσει στην ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση Παπανδρέου, και δεν κατάφερε να μετριάσει η μεταβατική κυβέρνηση Παπαδήμου.
Όσο συμπαθής κι αν είναι λοιπόν η Άννα Διαμαντοπούλου, όσο καλές προθέσεις ή ιδέες κι αν είχε, αποτελεί μέρος του προβλήματος της Μεταπολίτευσης. Που η Ελλάδα πρέπει να αφήσει πίσω της, για να πάει μπροστά.
Η επιστροφή του Τρισέ σε έναν ρόλο Ευρωπαίου «σοφού», δείχνει ότι στις Βρυξέλλες εξακολουθούν να αναζητούν πολιτικά ισοδύναμα στην επέλαση των γραφειοκρατών, που έχει «τσαλακώσει» το όραμα για το μέλλον.
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου καταγράφονται και πάλι ψηλά, στο 8,5%, δείχνοντας ότι αν δεν πέσουν θύμα της αναμενόμενης πόλωσης μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, θα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στον χώρο της Κεντροδεξιάς.
Ο όρος «δελφίνος» βέβαια είναι υπερβολικός, έρχεται ωστόσο να υποδηλώσει ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν πλέον συλλογική ηγεσία.
Η παρουσία Παπαδήμου σε ρόλο… εφεδρείας, όπως προβάλλεται εσχάτως από παλαιά ΜΜΕ, λειτουργεί ανασχετικά για την προσπάθεια του Ευάγγελου Βενιζέλου να πετύχει τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ.
Οι εκλογές του 2009 και η βαριά ήττα της Νέας Δημοκρατίας, άλλαξαν τα δεδομένα. Ο Γιώργος Σουφλιάς παραιτήθηκε το ίδιο βράδυ από τη θέση του βουλευτή Επικρατείας, ενώ ο Δημήτρης Σιούφας ανακοίνωσε χθες με τη σειρά του ότι αποχωρεί από την ενεργό πολιτική.
Στην ουσία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποκατέστησε τον Λουκά Παπαδήμο, λειτουργώντας ως… αναπληρωτής πρωθυπουργός, ακόμη και σήμερα που δεν μετέχει πλέον στο κυβερνητικό σχήμα.
Ποιος θα ξεχάσει άλλωστε τις κατά καιρούς δηλώσεις της Άννας Διαμαντοπούλου, περί μη συμμετοχής της στις επόμενες εκλογές, με πρόσχημα την επίκληση της ανάγκης να προωθηθούν επώδυνες μεταρρυθμίσεις από την κυβέρνηση Παπαδήμου.
Βρέθηκε για περίπου 48 ώρες χωρίς Υπουργό Οικονομικών. Από τη στιγμή που ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπέβαλε την παραίτησή του, μετά την εκλογή του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, το Μέγαρο Μαξίμου άργησε χαρακτηριστικά να καταλήξει στον διάδοχό του
Οι πολίτες βρήκαν το κουράγιο να προσέλθουν χθες στα εκλογικά κέντρα και να ψηφίσουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στέλνοντας το μήνυμα της στήριξης στον νέο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, και της προσδοκίας για μια αλλαγή σελίδας την οποία έχει ανάγκη το Κίνημα.
Η μόνη λύση εξουσίας που απέμεινε στη χώρα, ως αντίβαρο στο χάος και την ακυβερνησία που θα συνεπαγόταν μια… ανορθογραφία συγκυβέρνησης.
23.05.2012
22.05.2012