Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ιστοριοδίφης
Τότε ήταν που τους περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Από τις συνολικά 50 σελίδες της συμφωνίας, μονάχα οι 15 είναι γραμμένες στα ελληνικά. Οι υπόλοιπες 35 είναι στα αγγλικά. Αμετάφραστες.
Ο Χρήστος Παπουτσής σκοπεύει σήμερα να διεκδικήσει την ηγεσία του Κινήματος, απέναντι σε έναν… λόγω θέσεως «σταυροφόρο» του Μνημονίου, τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Και έναν… που δεν το διάβασε καν, τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη.
Με αποτέλεσμα, χώρες σαν την Ελλάδα, να συναντήσουν μεγαλύτερα προβλήματα. Ειδικά από τη στιγμή που στηρίχτηκαν στη δημιουργική λογιστική. Ώστε να φαίνονται ισχυρές μόνο στις… μακέτες.
Και, για να αποδειχθεί πόσο προχωρημένο χιούμορ έχει η Ιστορία, σήμερα είναι… τα γενέθλια του ανθρώπου που ως πολιτικός ηγέτης, και μάλιστα λαοπρόβλητος, άνοιξε το δρόμο προς την καταστροφή.
Ο Γιώργος Παπανδρέου αγκάλιασε μια πολιτική ρητορική, που παραπέμπει στην αντίστοιχη συμπεριφορά, του ηγέτη που… δεν κυβέρνησε ποτέ τη χώρα. Λες και δεν έφταιξε για τίποτα.
Μετά από μερικές μέρες, ο Υπουργός Υγείας έσπευσε πρόθυμα να δεχτεί τον ρόλο που του προσέφερε απλόχερα ο Μίμης Ανδρουλάκης. Μόνο που η αφήγηση της Ιστορίας δεν σταματάει εδώ.
Πολλοί Ιάπωνες αποφάσισαν να μην εγκαταλείψουν σε μια τραγική μοίρα τους πιστούς φίλους του, και άλλα αδέσποτα της πόλης-φάντασμα, και ξεκίνησαν μια οργανωμένη επιχείρηση να τα απομακρύνουν από τη Φουκουσίμα, και να τα συγκεντρώσουν σε κατασκηνώσεις.
Τραυμάτισε κατά τρόπο μη αναστρέψιμο το εθνικό φρόνημα, ειδικά όταν η εθνική μνήμη ανακαλούσε περιστατικά όπως την ευχή υπουργού της κυβέρνησης Σημίτη… να πάρει ο άνεμος την ελληνική σημαία από τη βραχονησίδα των Ιμίων.
Νέα αύξηση του τιμήματος που θα πρέπει να καταβάλλουν οι οδηγοί για να χρησιμοποιήσουν τις εθνικές οδούς. Υπάρχει λογική εξήγηση; Οι δρόμοι έγιναν καλύτεροι; Φτιάχτηκαν επεκτάσεις που το… ανθρώπινο μάτι αδυνατεί να διακρίνει;
Από τότε, η βραδιά του Γκάι Φόκς, που ενδεχομένως θα σηματοδοτούσε τη μεγαλύτερη επαναστατική πράξη στην ιστορία της ανθρωπότητας, μετά ή μάλλον… πριν ξεσπάσει η Γαλλική Επανάσταση, γιορτάζεται με τα σχετικά πυροτεχνήματα. Και μια δόση μελαγχολικού ανολοκλήρωτου.
Γιατί συνεχίζουν την προσπάθεια να αποφύγουμε τη χρεοκοπία, και να σταθούμε στα πόδια μας; Προφανώς τα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται καλύτερα από μια Ελλάδα η οποία θα έχει επιστρέψει στην ανάπτυξη, παρά από μια χώρα η οποία θα έχει επιστρέψει στη δραχμή.
Εκείνη την περίοδο, ο Κώστας Σημίτης, που αμφισβητείτο έντονα από ένα ΠΑΣΟΚ το οποίο… ποτέ δεν τον αγάπησε, είχε απομακρύνει από την κυβέρνησή του τον Θεόδωρο Πάγκαλο.
Ο Στιβ Τζομπς έβλεπε την περιουσία του Μπιλ Γκέιτς να γιγαντώνεται και τον κύκλο εργασιών της «Microsoft» να αυξάνει, επειδή κατά τη γνώμη του είχαν ποδοπατήσει κάθε έννοια ανταγωνισμού.
Έγινε ο ίδιος το «μέσο-μήνυμα» του έργου του, που κατάφερε να ξεχωρίσει, να συναρπάσει, να κερδίσει μια θέση στην αιωνιότητα. Όπως ανέφερε και ο τίτλος μιας από τις βραβευμένες ταινίες του.
Η εκτόξευση του δείκτη της ανεργίας σε ύψη τα οποία συνεπάγονται ευθεία απειλή για το μέλλον της χώρας και της κοινωνικής συνοχής της, ήταν η πιο τρανή απόδειξη… εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων. Πετύχαμε την πιο ευέλικτη μορφή εργασίας, που είναι… η ανεργία.
Η ουσία ωστόσο είναι ίδια. Ακόμη και… εντός έδρας, υπό την έννοια ότι η Γερμανία είναι η δεύτερη πατρίδα του, ο Κώστας Σημίτης δεν μπορεί να ξεφύγει από τη βαριά κληρονομιά της θητείας του.
Η Ιστορία υποκλίνεται στον σημερινό δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Και στην τόλμη του, εννοείται να «διαβάσει» γεγονότα και ιστορικές καταγραφές, πολύ διαφορετικά από κάθε άλλον.
Η Ελλάδα κέρδισε, οι Αγώνες έγιναν στην Αθήνα, και 16 χρόνια μετά εκείνη την επίσημη υποβολή του αιτήματος, η ιστορική μνήμη… χλιμιντρίζει. Ενθυμούμενη πόσο μεγάλη, ήταν αυτή η χαμένη ευκαιρία.
Αν λοιπόν τα αδέλφια Κοσκωτά αποφάσιζαν να αποδώσουν στο ελληνικό δημόσιο, τα συνολικά περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ που οφείλουν, δεν θα διεκδικούσαν δικαιωματικά μια θέση στη λίστα των εθνικών ευεργετών;
Και πόσους… εθελοντές, πιστεύει αλήθεια ο Υπουργός Υγείας ότι θα βρει, πρόθυμους να υπερασπιστούν φανατικά τον Γιώργο;
Ο Κώστας Σημίτης είναι από τους τελευταίους που έχουν την πολιτική νομιμοποίηση να καταγγέλλουν τον Γιώργο Παπανδρέου. Και μάλιστα δημοσίως. Επειδή με τον Γιώργο Παπανδρέου… συνταξίδεψαν, τουλάχιστον για οκτώ ολόκληρα χρόνια.
Η… περίεργη εξωστρέφεια την οποία επιλέγει στη δεδομένη χρονική συγκυρία ο Κώστας Σημίτης, αποκαλύπτει την προδιάθεσή του να παρέμβει και στη διαδικασία διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ. Ξεχνώντας μάλλον, ότι ακόμη και «πολιτικά τέκνα» του, τον έχουν αποκηρύξει.
Το Μνημόνιο, η ύφεση, η κρίση, η ανεργία, και παλαιότερα τα σκάνδαλα, η διαπλοκή, η κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών, η επιβολή μιας νοοτροπίας δήθεν και πλιάτσικου στο dna των Ελλήνων, αποτελούν όλα τους… παιδιά του ΠΑΣΟΚ.
Μόνο που, την ίδια στιγμή, κανείς δεν… διαβάζει στο Μνημόνιο, την πρόνοια για τέτοιες αλλαγές. Μόνο φόρους, ύφεση, ανεργία και δυστυχία, μας έφερε το Μνημόνιο. Τα δε χειρότερα είναι μπροστά μας.
Και φυσικά, ο θάνατος του Ρούντγιαρντ Κίπλινγκ, συγγραφέα του «Αν», μας θυμίζει… τι δεν θα είχε συμβεί στην Ελλάδα, αν είχε αποτραπεί η εκλογή Σημίτη στην πρωθυπουργία. Και κάτι ακόμη: Πόσο δίκιο είχε ο Ανδρέας, που… άλλαξε πλευρό.
Η προβολή της ταινίας βέβαια, έχει και μια θετική πτυχή: Αποτελεί αφορμή παρακίνησης, κίνητρο για να διαβάσει κανείς την ιστορία, την πολιτική διαδρομή και το ηγετικό παράδειγμα της Μάργκαρετ Θάτσερ.
«Θέλουμε απλώς να παρακολουθούμε την εξέλιξη των πραγμάτων, ή να είμαστε διαμορφωτές του μέλλοντος της ανθρωπότητας;», είναι το ρητορικό ερώτημα που απευθύνει στους Ρώσους.
Ο 2ος και ο 3ος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεν έβλεπαν τίποτα το… βρώμικο, στη διαδικασία της κάθαρσης που ξεκίνησε, αλλά δεν τελείωσε το 1989, με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και με τη σύμφωνη γνώμη της Αριστεράς και του υπόλοιπου πολιτικού κόσμου.
Το ιστορικό λάθος που έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με την επίκληση της αδιαμφισβήτητης προσωπικής «θυσίας» του, ήταν η αίσθηση που δημιούργησε ότι… θέλει να πάρει πίσω, τη θυσία αυτή. Να αντιστρέψει τις συνέπειές της.
Πόσο μάλλον λοιπόν, όταν το μυαλό ενός σκιτσογράφου ακονίζει το μέλλον, και η πένα του, ηλεκτρονική πλέον, αρχίζει να ζωγραφίζει… δοκίμια.
09.02.2012
08.02.2012