Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πρόεδρος και προπονητής, είναι πως η ομάδα αποτελείται πλέον από πολλούς μισθοφόρους. Καλά παιδιά, ικανοί ποδοσφαιριστές, αλλά μισθοφόροι. Που σημαίνει πως ούτε την ψυχολογία των ελληνικών ντέρμπι καταλαβαίνουν, ούτε στο «κράξιμο» του προέδρου θα τσιμπήσουν.
Επειδή ο φίλαθλος κόσμος ξεχνάει εύκολα, θα ήθελα να υπενθυμίσω πως αυτός ο ντόρος που γίνεται τώρα με τον Μιραλάς, συνέβαινε πριν δύο χρόνια με τον Ντιόγκο. Με τον ίδιο Ντιόγκο που σήμερα ταλαιπωρεί το ποδόσφαιρο στην Βραζιλία, παρακαλάει να γυρίσει και οι οπαδοί του Ολυμπιακού ετοιμάζουν επιστολές στο «Φως», να του απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα!
Ο Ιμπάγκασα κουτσά-στραβά θα παίξει φέτος, και σίγουρα θα είναι από τους καλύτερους. Δεν μπορείς όμως να στηρίξεις μια ομάδα σε ένα 34χρονο, γιατί ανά πάσα στιγμή κινδυνεύεις να τον χάσεις.
Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του ντέρμπι και τις αδυναμίες που εμφανίζει ο Ολυμπιακός, οι ερυθρόλευκοι οπαδοί μπορούν να αισθάνονται σίγουροι πως με τον Βαλβέρδε στον πάγκο, το μέλλον του συλλόγου προμηνύεται εξαιρετικά ευοίωνο.
Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, το αποτέλεσμα του ντέρμπι των αιωνίων, αποτελεί ό, τι καλύτερο και για τις δυο ομάδες. Όσο λυτρωτικό και τονωτικό ήταν για τον Παναθηναϊκό, άλλο τόσο διδακτικό και πολύτιμο ήταν για τον Ολυμπιακό.
Όλη η τριάδα του κέντρου (Καραγκούνης, Ζιλμπέρτο, Κατσουράνης,) οδεύει προς απόσυρση, στους κεντρικούς αμυντικούς χρειάζεται πάλι ρεκτιφιέ, ο Λέτο δε φαίνεται να σοβαρεύεται, ο Νίνης μία παίζει - τρεις τραυματίζεται, αντικαταστάτης του Σισέ δεν υπάρχει και ο προπονητής βρίσκεται υπ’ ατμόν.
Παίζεις στον Ολυμπιακό, με έναν προπονητή που τον λατρεύει ο πρόεδρος, τον γουστάρουν οι οπαδοί και τον παραδέχονται όλοι οι συμπαίκτες σου! Κι εσύ, επειδή δεν σε πήρε στην αποστολή μια φορά, ξεσηκώνεις τον κόσμο! Και ξέρεις πως το μητρώο σου είναι βεβαρημένο και ξέρεις πως η ομάδα έχει 3-4 σέντερ φορ που καραδοκούν! Προφανώς , ή όταν μεγαλώσεις θέλεις να γίνεις Τζεμπούρ, είτε θεωρείς πως ο Βαλβέρδε ανακόπτει την πορεία σου προς τη Μπάγερν…
Πόσοι παίχτες ευεργετήθηκαν από τον Μπάγιεβιτς... Πόσοι γλίτωσαν την καριέρα τους, που είχε πάρει την κατιούσα. Πόσοι εκτοξεύτηκαν και έκαναν ανανεώσεις και μεταγραφές. Και πόσοι παράγοντες έχτισαν το μύθο τους πάνω στις επιτυχίες του. Πόσοι προπονητές και δημοσιογράφοι έμαθαν ποδόσφαιρο χάρη σ’αυτόν και απέκτησαν γνώμη ώστε μετά να τον λοιδορούν και να τον κατακρίνουν.
Δεν είναι τυχαίο που όποιος ποδοσφαιριστής ωρίμασε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κατόρθωσε να κάνει καριέρα (Κατσουράνης, Τοροσίδης, Αβραάμ κτλ). Απεναντίας, τρία παιχνίδια έπαιξε ο Νίνης και τον θέλει η Μάντσεστερ! Μισό ο Φετφατζίδης και βάλαμε ρήτρα 12 εκατ. ευρώ! Ο Νίνης χαροπαλεύει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και ο Φετφατζίδης δεν θέλει πολύ για να του κάνει παρέα.
Oι ένοχοι για την ποδοσφαιρική απαξίωση είναι αυτοί που φωνάζουν περισσότερο. Οι διοικήσεις των συλλόγων! Δυστυχώς τα τελευταία είκοσι χρόνια οι περισσότεροι πρόεδροι των ομάδων, είναι πετυχημένοι επιχειρηματίες, αλλά το ποδόσφαιρο δεν το αγαπούν. Τους ελκύει η δόξα, ιντριγκάρονται από το παρασκήνιο, αποβλέπουν στο κέρδος, αλλά όσον αφορά το ποδόσφαιρο, ως θέαμα, δεν δίνουν δεκάρα.
Αν αυτά τα παιδιά έχουν πικραθεί από κάτι ή έχουν καβαλήσει το καλάμι, ας το κρίνει η ομοσπονδία κι ας πράξει αναλόγως. Στο καθαρά πρακτικό κομμάτι της υπόθεσης, ας είναι καλά κι ας συνεχίσουν την σταδιοδρομία τους σε συλλογικό επίπεδο. Η εθνική, επί της ουσίας, δεν χάνει απολύτως τίποτα από την (όποια) δύναμη της!
Ο πρωταθλητισμός και η κατάκτηση της κορυφής δεν έχει να κάνει απλώς με τη νίκη επί του αντιπάλου. Νίκες μπορεί να πετύχει και ο δεύτερος, ο τρίτος, ο τελευταίος της κατάταξης. Η διαφορά του πρώτου με τους υπόλοιπους είναι η δίψα για κυριαρχία.
Όποιοι ατιμάσθηκαν ανεπανόρθωτα από την απόφαση των Ελλήνων διεθνών να χάσουν από τους Ρώσους, ας κάνουν λίγο υπομονή, γιατί αν κερδίσουμε την Ισπανία και έρθει κανένα μετάλλιο, τότε, για πότε ξεχνιέται η ατίμωσ η, ούτε που θα το καταλάβουν.
Με το παραδοσιακό στυλ παιχνιδιού, με το πολύ ξύλο, τα χαμηλά σκορ και τα ψηλά γκαρντ, η εθνική πήγε σούπερ. Αλλά αναπόφευκτα, τα συστήματα πρέπει να εξελίσσονται, γιατί τελικά καταντούν ευάλωτα και αντιεμπορικά. Ο Καζλάουσκας προσλήφθηκε για να πάει την Εθνική ένα βήμα παρακάτω. Αν οι παίκτες του απέτυχαν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι ίδιοι!
Ως φίλαθλος, όμως, που δεν με ενδιαφέρουν τα κέρδη και η χασούρα της κάθε διοίκησης, αλλά το ποδοσφαιρικό θέαμα και μόνο αυτό, αρνούμαι να αποδεχτώ και να παραδεχτώ επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, που βγάζουν εκατομμύρια και στην κάθε δύσκολη στιγμή, αρχίζουν τις κωλοτούμπες για να καλύψουν τις αδυναμίες τους και να 'κλέψουν' ένα αποτέλεσμα!
Τελικά οι πιτσιρικάδες που ο Βαλβέρδε θα στήριζε και θα αξιοποιούσε, σύμφωνα με τα όνειρα κάποιων, στάλθηκαν πακέτο να βρουν ομάδα, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο. Αν καταφέρουν να περάσουν αυτή τη δοκιμασία, θα κερδίσουν πολλά γιατί ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη και του Βαλβέρδε τους περιμένει. Αν μιλάγαμε για τον Ολυμπιακό των προηγούμενων ετών, θα έπρεπε ήδη να ψάχνουν για δουλειά…
Με αφορμή το ξυλίκι μεταξύ των διεθνών μας με την ομάδα μπάσκετ της Σερβίας, βαρεθήκαμε να διαβάζουμε κοινοτυπίες και αυθαίρετους χαρακτηρισμούς για το λαό των Σέρβων. Από τη μια θυμηθήκαμε ξανά πως οι Σέρβοι είναι αδέρφια μας, περήφανος λαός που δεν ανέχεται την αδικία, και από την άλλη πως οι Σέρβοι είναι αλήτες, αχάριστοι και κακώς τους επιτρέπουμε να πατούν το πόδι τους στα ιερά μας χώματα.
Ένας σύλλογος δεν θέλει τον προπονητή μόνο για να ζητάει τα αυτονόητα, ούτε για να αδειάζει αλόγιστα τα ταμεία του! Τον θέλει και για να βλέπει αυτά που η διοίκηση αδυνατεί (εκ φύσεως) να δει, να ρισκάρει (με τίμημα το κεφάλι του), και να προτείνει 'λαχεία' με χαμηλό κόστος, τα οποία κανείς φυσικά δεν μπορεί να εξασφαλίσει αν και πότε θα κληρώσουν…
Όταν όμως υπάρχουν οι δυνατότητες και η προοπτική για κάποιον νέο ποδοσφαιριστή να γίνει επαγγελματίας, τότε δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος παρά να ξενιτευτεί. Στη υπόλοιπη Ευρώπη, οι σύλλογοι είναι πρόθυμοι να επενδύσουν πάνω σου, αν τους αποδείξεις πως πληροίς κάποιες βασικές προϋποθέσεις.
Οι κινήσεις της νέας διοίκησης δεν ήταν λάθος. Στην χρονική στιγμή που ανέλαβε, λίγα πράγματα μπορούσε να κάνει, αφού παρέλαβε καμένη γη. Στατιστικά, όμως, οι πιθανότητες να πετύχει τόσο άμεσα, ήταν περιορισμένες!
Δεν είναι γνωστό αν ο δημοσιογράφος που καθιέρωσε τις εκφράσεις ‘βαριά φανέλα’ και “κακή ψυχολογία” ήταν συγγενής κάποιου ημι-αποτυχημένου ποδοσφαιριστή, σίγουρα όμως ήταν Έλληνας, και κάποια στιγμή επιβάλλεται να καταργηθούν από τα ρεπορτάζ των ομάδων.
Γι’ άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε πως για να δημιουργηθεί μια αξιοπρεπής ομάδα, δεν αρκεί να μαζέψεις καμιά 15αριά καλούς ποδοσφαιριστές, να τους πετάξεις στο γήπεδο και να περιμένεις πως αυτοί θα αρχίσουν να πετάνε.
Πριν λίγα χρόνια εμφανίστηκε ως ο παίχτης-δυναμίτης. Αφού ξεπέρασε τις αυτο- καταστροφικές τάσεις του και τη δυσπιστία των προπονητών του και αφού φάνηκε να μπαίνει σε πορεία καταξίωσης, τελικά μάλλον ο ίδιος ξεπεράστηκε από τις εξελίξεις.
Ωραία τα πρωτοσέλιδα, αλλά αν ο σύλλογος δεν οργανωθεί και δεν εξελιχθεί σε όλα τα επίπεδα, ούτε ο Ριέρα θα σώσει τον Ολυμπιακό, ούτε ο λαός του ‘θρύλου’, ούτε οι αναπληρωματικοί που αδικούνται και δεν παίζουν…ούτε ο Βαλβέρδε!
Αν όλοι οι οπαδοί, που τρέχουν σαν μανιακοί στα αεροδρόμια για να αποθεώσουν τους επίδοξους μεσσίες, υποχρεώνονταν με κάποιο τρόπο, να ξαναπάνε στο αεροδρόμιο για να τους αποχαιρετήσουν ενώ φεύγουν, τότε το ελληνικό ποδόσφαιρο θα άγγιζε επιτέλους την ενηλικίωση.
Έχοντας ξοδέψει εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση του συλλόγου, οι αδερφοί Αγγελόπουλοι μπορεί να μην είχαν την άμεση επιτυχία όπως περίμεναν, κέρδισαν όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό… Την αναγνώριση των φιλάθλων ότι πραγματικά αγαπούν τον Ολυμπιακό και ότι μάχονται να τον επαναφέρουν στην κορυφή με κάθε κόστος!
Το να προσπαθήσει κανείς να αποτιμήσει τη μετάβαση του Ολυμπιακού από τον Σωκράτη Κόκκαλη στα χέρια του Βαγγέλη Μαρινάκη, εκτός του ότι είναι εξαιρετικά πρόωρο, είναι πάνω απ’ όλα άδικο για τον Σωκράτη Κόκκαλη.
09.02.2012
08.02.2012