Ο Όμηρος Τσάπαλος είναι πολιτικός επιστήμονας
Αν τα περί Ολαντρέου, ο κύριος Τσίπρας τα είχε εκστομίσει ως Πρωθυπουργός της χώρας, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είχε προκαλέσει, σκόπιμα ή άθελα του, διπλωματικό επεισόδιο με την Γαλλία.
Τα προβλήματα του τόπου μας χρειάζονται άμεσα πολιτικής επίλυσης. Και κανένα παραπολιτικό παιχνίδι δεν μπορεί να μας γλιτώσει από το να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας κατάματα και όχι με διάθεση υπεκφυγής.
Τον τελευταίο καιρό, η λογική δείχνει να μετοίκησε μακριά από την ελληνική επικράτεια, με αποτέλεσμα οι πολίτες να κινδυνεύουν πραγματικά, και μαζί τους να κινδυνεύει και η ίδια η οικονομική ύπαρξη της Πολιτείας.
Η πρόταση για συγκρότηση κυβέρνησης «προσωπικοτήτων» (λες και οι πολιτικοί δεν είναι προσωπικότητες) επιβεβαιώνει την οριστική ήττα της πολιτικής στο να βρει λύσεις εντός των δημοκρατικών-θεσμικών πλαισίων.
Η υπομονή των Ελλήνων έχει ήδη εξαντληθεί. Παρακολουθούμε ένα σίριαλ δίχως τέλος, με θεατρινισμούς, επικοινωνιακές μπλόφες και ψεύδη τακτικής, ενώ την ίδια στιγμή όλοι μας περιμένουμε τον σχηματισμό μιας σταθερής κυβέρνησης για να λυθούν τα προβλήματα.
Θα ήταν ό,τι καλλίτερο για τον τόπο μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού που θα μπορούσε να συνθέσει απόψεις και να φέρει στο ίδιο τραπέζι πολιτικές δυνάμεις που μέχρι και σήμερα αναλώνονταν στην καταγγελία και στην στείρα αντιπολίτευση.
Επομένως, μιλάμε για μια σύγχυση των πολιτών. Θέλουμε Ευρώπη αλλά χωρίς Μνημόνιο, θέλουμε Ευρώ αλλά χωρίς δάνεια και τόκους.
Η οργή ενδέχεται να μεταφραστεί σε μια «αντισυστημική στροφή» που θα εξυψώσει μηδενιστικές, ακραίες φωνές και θα επιτρέψει σε οπαδούς του ναζισμού να επαίρονται για την φασιστική τους καταβολή εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Η Δημοκρατία μας, παρά τα ελαττώματα και τις δυσλειτουργίες της, είναι μια ισχυρή κατάκτηση που πρέπει να προφυλαχθεί πάση θυσία από εκείνους που προτάσσουν την βία και τον μηδενισμό ως την μόνη λύση των προβλημάτων.
Θα μπορούσε να προσφέρει όμως και μια συμβολική επανόρθωση, που το Ελληνικό Κράτος θα έπρεπε να είχε κάνει εδώ και χρόνια. Θα καταδείκνυε ότι στα μάτια της Πολιτείας, Πολιτισμός και Παιδεία στην Ελλάδα είναι ένα και το αυτό.
Αν θέλουμε πραγματικά τα Μάρμαρα να επιστρέψουν κάποια στιγμή στην πατρίδα μας, μια είναι η λύση. Να τα αντιμετωπίσουμε με την ίδια σοβαρότητα, μεθοδικότητα και ευθύνη όπως αντιμετωπίζουμε το Κυπριακό, ή το Σκοπιανό.
Δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές και σύνορα μεταξύ των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας. Για αυτό δηλώσεις τύπου «δεν θα φορτωθούμε εμείς το πρόβλημα σας» μόνο ανωριμότητα λήψης ορθών αποφάσεων σε θέση ευθύνης καταδεικνύει και ακραίο τοπικισμό.
Στην επιχείρηση-«σκούπα» (ο όρος είναι υποτιμητικός για τους ανθρώπους που πρόκειται να απομακρυνθούν από το κέντρο αλλά ενδεικτικός του τρόπου με τον οποίο θα γίνει) συμφώνησε και ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έχει θέσει δικαίως το όλο ζήτημα στην κορυφή των προτεραιοτήτων του.
Το ότι όλοι θέλουμε μια πόλη χωρίς ληστείες, καταστροφές και άλλες έκνομες δραστηριότητες είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο και δεν χρειάζεται να μας το επιβεβαιώσουν αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με την προστασία και την ανάδειξη της Αθήνας.
Χωρίς στοχευμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων, χωρίς όραμα και πείσμα στο να ανέλθει η ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στην πρώτη θέση της εθνικής μας πολιτικής, είναι δύσκολο έως αδύνατο να καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση.
Η Ευρώπη, η Ελλάδα, η Ελληνική κοινωνία και το Ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν φτάσει στα όρια της αντοχής αλλά και της ανοχής τους. Δεν πρόκειται για δημοσιογραφική υπερβολή να πει κανείς κάτι τέτοιο.
Είναι υπαρκτός πλέον ο φόβος, μέσα σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, η Ευρώπη να μετεξελιχθεί για τον Έλληνα από ιδέα οραματική σε ιδέα καταστρεπτική για την κοινωνική συνοχή του τόπου.
Μας φταίει πάλι ο Γερμανός. Πάντα θα μας φταίει ένας Γερμανός άλλωστε για οποιαδήποτε κακοδαιμονία αυτού του τόπου. Αντί να κοιτάμε τις δικές μας πράξεις και παραλείψεις, προτιμούμε τον εύκολο δρόμο της αντεπίθεσης και της μεταβίβασης των ευθυνών στους άλλους.
Αυτοαναιρείται όποιος ζητά χώρο στους νέους ανθρώπους και στις παραγωγικές δυνάμεις να εκφραστούν αν φροντίζει με δηλώσεις, κρυφές συναντήσεις και μικροπολιτικές σκοπιμότητες να βομβαρδίζει τα κανάλια και τα ραδιόφωνα με τα εσωκομματικά ζητήματα ενός κόμματος σε ιδεολογική σήψη.
Η Αθήνα δείχνει να έχει χάσει τον βηματισμό της. Δείχνει σαν μια πρωτεύουσα που δεν γνωρίζει το παρελθόν της, που δεν θέλει να διαχειριστεί το παρόν της και που φοβάται να αντικρύσει το μέλλον της με αισιοδοξία και ελπίδα.
Λίγες ώρες μετά, ο Rick Perry ξανακτύπησε. Στα πλαίσια ενός debate που είχε οργανώσει το Fox News στο διαδίκτυο, ο Κυβερνήτης του Τέξας, είπε ότι «ίσως ήλθε η ώρα να διώξουμε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ» και αποκάλεσε τους ηγέτες της χώρας «ισλαμιστές τρομοκράτες»!
Η Τουρκία χρειάζεται έναν δια-μορφωτή των βασικών συστατικών του κράτους και της κοινωνίας, ενώ η Ελλάδα έναν ανα-μορφωτή αυτών που έχουν ήδη επιτευχθεί αλλά χρειάζονται μεταρρύθμιση και αναπροσαρμογή.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτό που κάνει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είναι να κατηγορεί τον εαυτό του και συγκεκριμένα έναν πρώην επικεφαλής του, για κακοδιαχείριση δημοσίου χρήματος.
Φτάνουμε πλέον αρχές του 2012 και ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ εμφανίζεται με νέους όρους και απαιτήσεις. Η πολιτική επικοινωνία όμως που τον ανέδειξε δεν μπορεί να συνεχίζει να εκτελεί την ίδια συνταγή.
Φτάνουμε επομένως σε μια στιγμή όπου όλοι σχεδόν εντός του ΠΑΣΟΚ ζητούν αν όχι να παραιτηθεί τουλάχιστον να ανοίξει τις εσωκομματικές διαδικασίες για την σύσταση συνεδρίου και την εκλογή νέου Προέδρου.
Δεν θα ήταν πιο έντιμο από μέρους του να είχε διαχωρίσει εξ αρχής την θέση του απέναντι στο επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματος με το οποίο εξελέγη;
Την λογική του κλειστού κλαμπ, της ιδιόμορφης συντεχνιακής λέσχης, που κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλλει κανόνες σε αυτήν παρά μόνο τα μέλη του.
Νιώθουν ότι η επικοινωνία επικράτησε της ουσίας. Μια ισχυρή ατάκα ενός μιντιομανούς πολιτικού είχε μεγαλύτερη «αξία» από την εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία ενός σοβαρού πολιτικού.
Με βάση το σκεπτικό του κ. Παπουτσή, κάθε φορά που οι αστυνομικοί προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν περιστατικά βίας, καταστροφών και λεηλασίας στο κέντρο της Αθήνας, ανοίξανε κεφάλια 13χρονων ή στην καλύτερη περίπτωση τραυματίστηκαν οι ίδιοι.
Ο κύριος Καμίνης αποφάσισε την εύκολη οδό των περικοπών από το να συγκρουσθεί με συμφέροντα και πεπαλαιωμένες αναχρονιστικές αντιλήψεις που καταχρώνται δημόσιο χρήμα χωρίς να παράγουν έργο.
23.05.2012
22.05.2012